Surat Ar-Rahman — Ayat 73

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• آلَاءِ (aalaa'): nikmat-nikmat, kabagyan, lan peparinge Allah.
• رَبِّكُمَا (rabbikumaa): Pangeranmu loro, yaiku Allah kang nguwasani lan ngopeni kowe kabeh.
• تُكَذِّبَانِ (tukadzdzibaani): kowe loro padha ngapusi, ora ngakoni, utawa nggawe goroh.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki minangka pitakon kanggo ngelingake marang jin lan manungsa. Allah paring pitakon: "Saben nikmat kang wis diwenehake dening Pangeranmu loro, endi kang padha kok gorohi?" Tegese, kabeh nikmat kang ana ing jagad iki — awak sehat, pangan, ngombe, hawa, bumi, langit, lan liya-liyane — iku kabeh saka Allah. Mula ora ana siji wae nikmat kang bisa dianggoni goroh utawa diingkari. Pitakon iki dudu amarga Allah butuh wangsulan, nanging supaya kita padha mikir lan ngrumangsani sepira gedhene peparinge Allah marang kita. Saben-saben nikmat iku bukti katresnan lan kuwasa-Ne Allah. Dadi, yen ana wong kang ngapusi utawa ora ngakoni nikmat kasebut, iku tandha wong kang ora syukur lan ora ngerti marang Pangerane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngelingake kita supaya tansah syukur marang Allah saben wayah, amarga nikmat-Ne ora bisa dietung.
• Nggawe kita luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ayat iki bola-bali disebutake ing Surah Ar-Rahman minangka tandha katresnan Allah marang makhluke.
• Nuntun kita supaya ora dadi wong kang kufur nikmat, nanging dadi wong kang ngakoni lan ngrumangsani kabagyan saka Allah.
• Nuwanake ati kang alus lan gampang ngrumangsani, supaya urip dadi luwih ayem lan tansah cedhak marang Pangerane.
• Menehi pangerten yen saben nikmat iku tanggung jawab, mula kudu digunakake kanggo kabecikan lan ibadah marang Allah.