Surja Er-Rahman — Ajet 73

Kuptimet e fjalëve:

• Ala' (آلاء): Do të thotë dhuntitë, mirësitë dhe begatitë e shumta.
• Rabbikuma (رَبِّكُمَا): Zoti i të dyve, pra i xhinëve dhe i njerëzve.
• Tukedhdhiban (تُكَذِّبَانِ): Mohoni, refuzoni ose e quani gënjeshtër.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi i përmendi njëra pas tjetrës dhuntitë e Tij të mëdha e të panumërta që ua ka dhënë krijesave të Tij, iu drejtohet të dy grupeve kryesore të krijesave të Tija të ngarkuara me përgjegjësi – njerëzve dhe xhinëve – me një pyetje që i bën ata të mendojnë dhe të reflektojnë: "Pra, cilën nga dhuntitë e Zotit tuaj po e mohoni?" Kjo është një pyetje që nuk pret përgjigje mohuese, por që synon të zgjojë ndërgjegjen dhe të vërë në dukje se është e pamundur që dikush t'i mohojë këto dhunti të dukshme e të pamohueshme. Ajeti përsëritet disa herë në këtë sure për të theksuar madhështinë e dhuntive të Allahut dhe për t'i ftuar njerëzit dhe xhinët që t'i njohin ato dhe ta falënderojnë Dhuruesin e tyre. Çdo përmendje e këtij ajeti vjen pas një grupi dhuntish të veçanta, duke i bërë ata të pyesin veten: a mund të mohohet ndonjë prej këtyre të mirave? A ka ndonjë justifikim për mosmirënjohje?

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Ajeti na mëson që t'i shohim dhuntitë e Allahut me syrin e mirënjohjes dhe t'i kuptojmë ato si dëshmi të kujdesit të Tij ndaj nesh.
2. Ai na bën të vetëdijshëm se çdo e mirë që gëzojmë në jetë – qoftë e madhe apo e vogël – vjen nga Allahu, dhe kjo na shtyn ta duam Atë dhe t'i jemi mirënjohës.
3. Ajeti na nxit të mendojmë thellë për krijesat dhe begatitë përreth nesh, gjë që e forcon besimin tonë dhe na afron më shumë te Krijuesi.
4. Ai na tërheq vëmendjen se mohimi i dhuntive të Allahut është një padrejtësi ndaj vetvetes, sepse këto dhunti janë dëshmi e qarta të ekzistencës dhe fuqisë së Tij.
5. Përsëritja e kësaj pyetjeje në sure na mëson që ta përsërisim falënderimin dhe ta ruajmë atë në çdo moment të jetës sonë, duke e bërë mirënjohjen një zakon të përhershëm të zemrës dhe gjuhës sonë.