സൂറ അൽ-ഹദീദ് — ആയത്ത് 3

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• അൽ-അവ്വൽ (ആദ്യത്തേത്): അവനു മുമ്പ് ഒന്നുമില്ലാത്തവൻ.
• അൽ-ആഖിർ (അവസാനത്തേത്): അവനു ശേഷം ഒന്നുമില്ലാത്തവൻ.
• അസ്വാഹിർ (പ്രത്യക്ഷൻ): അവനു മുകളിൽ ഒന്നുമില്ലാത്തവൻ.
• അൽ-ബാത്വിൻ (അന്തർഭാഗം അറിയുന്നവൻ): അവനു താഴെ ഒന്നുമില്ലാത്തവൻ, എല്ലാറ്റിനെയും വ്യാപിച്ചവൻ.

വ്യാഖ്യാനം:

അല്ലാഹു തന്നെയാണ് ആദ്യത്തേത് – അവനു മുമ്പ് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന്റെ അസ്തിത്വം അനാദിയാണ്; അവനു മുമ്പ് ഒരു വസ്തുവും ഇല്ലായിരുന്നു. അവനാണ് അവസാനത്തേത് – അവനു ശേഷം ഒന്നും അവശേഷിക്കുന്നില്ല. എല്ലാം നശിച്ചുപോയാലും അവൻ എന്നെന്നും നിലനിൽക്കുന്നവനാണ്. അവനാണ് പ്രത്യക്ഷൻ – അവനു മുകളിൽ ഒന്നുമില്ല; സർവ്വ സൃഷ്ടികളും അവന്റെ അധീനതയിലാണ്. അവനാണ് അന്തർഭാഗം അറിയുന്നവൻ – അവനു താഴെ ഒന്നുമില്ല; അവൻ എല്ലാറ്റിനോടും അടുത്തവനാണ്, എല്ലാം അവനെക്കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്. അവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അറിവുള്ളവനാണ് – ഭൂമിയിലും ആകാശത്തും ഒരു രഹസ്യവും അവനിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നില്ല. പ്രത്യക്ഷവും പരോക്ഷവും, ചെറുതും വലുതും, എല്ലാം അവന്റെ അറിവിൽ വ്യക്തമാണ്.

പാഠങ്ങളും പ്രയോജനങ്ങളും:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വം അനാദിയും അനന്തവുമാണ്. അവൻ എല്ലാ കാലത്തെയും വ്യാപിച്ചവനാണ്. ഇത് വിശ്വാസിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ അല്ലാഹുവിനോടുള്ള ഭയവും ഭക്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
2. അല്ലാഹു എല്ലാറ്റിനെയും വ്യാപിച്ചവനാണ്; അവനിൽ നിന്ന് ഒന്നും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നില്ല. ഈ ബോധ്യം മനുഷ്യനെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റുകയും നന്മയിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
3. ഈ ആയത്ത് അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്വവും പൂർണ്ണതയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവൻ മാത്രമാണ് ആരാധനയ്ക്ക് അർഹൻ. ഇത് ഏകദൈവവിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
4. അല്ലാഹുവിന്റെ അറിവ് സർവ്വവ്യാപിയാണ്. ഈ വിശ്വാസം മനുഷ്യന് സമാധാനവും ആത്മവിശ്വാസവും നൽകുന്നു; കാരണം തന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അല്ലാഹു അറിയുന്നുണ്ടെന്നും അവന്റെ വിധി ഏറ്റവും നല്ലതാണെന്നും അവൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.