سورت انعام — آیت 101

د کلمو معناګانې:

• بَدِيعُ: نوی پيدا کوونکی، له بېلګې پرته جوړونکی.
• أَنَّىٰ: څنګه، په کومه طریقه.
• صَاحِبَةٌ: ښځه، میرمن، جوړه.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ د اسمانونو او ځمکې بېلګه نه لرونکی پيدا کوونکی دی، هغه یې له هېڅ نه، پرته له کوم مخکیني مثال یا نمونې پیدا کړي دي. هغه څنګه اولاد لرلی شي، په داسې حال کې چې د هغه لپاره هېڅ ښځه یا جوړه نه ده؟! دا ناممکنه خبره ده، ځکه اولاد د جوړې او میرمنې له لارې پيدا کېږي، او الله تعالیٰ له دې ټولو عیبونو او کمزوریو څخه پاک او لوی دی. هغه تعالیٰ هر څه پیدا کړي دي، ټول مخلوقات له هېڅ نه یې رامنځته کړي دي، او هغه پر هر څه بشپړ پوه دی، د هغه له پوهې نه هېڅ شی پټ نه دی، نه کوچنی او نه لوی، نه پټ او نه ښکاره. مشرکانو چې الله ته اولاد منسوب کړی، دا ډېره لویه تېروتنه او ناسمه خبره ده، ځکه الله تعالیٰ له دې ټولو کمزوریو نه پاک دی.

فايدې:

• دا آیت د الله تعالیٰ د لوی والي او قدرت ښودنه کوي، چې هغه له هر عیب او کمزورۍ نه پاک دی، او اولاد لرل د مخلوقاتو خاصیت دی، نه د خالق.
• الله تعالیٰ د هر څه پيدا کوونکی دی، نو باید یوازې هغه ته عبادت وکړو او له هغه نه مرسته وغواړو، ځکه هغه پر هر څه پوره واکمن او پوه دی.
• دا آیت موږ ته د توحید او د الله تعالیٰ د پاکوالي درس راکوي، چې د هغه په اړه باید هېڅ ناسم تصور ونه لرو، او له شرک او باطلو عقیدو څخه ځان وساتو.
• د الله تعالیٰ علم هر څه رانغاړي، نو مسلمان باید په خپلو ټولو چارو کې له الله نه ووېرېږي او پوه شي چې هغه پر هر څه څارونکی دی.