ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 101

የቃላት ፍች፡-

• በዲዕ (ባዲዕ)፡- ያለ ቅድመ ምሳሌ ፈጣሪ፣ አዲስ ነገርን ከምንም የሚፈጥር ማለት ነው።
• አና (አና)፡- እንዴት? በምን አይነት መንገድ? ማለት ነው።
• ሳሂባህ (ሶሀይበህ)፡- ሚስት፣ የትዳር ጓደኛ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፡-

አላህ (ሱብሃነሁ ወተዓላ) የሰማያትና የምድር ፈጣሪ ነው። እሱ ሰማያትንና ምድርን ያለ ቅድመ ምሳሌ፣ ከምንም ነገር በሌለ ሁኔታ ፈጥሯቸዋል። ለእሱ ልጅ እንዴት ይኖረዋል? ለእሱ ሚስት የሌለው ሆኖ? ይህ አስተሳሰብ ከአላህ ግርማና ንጽሕና ጋር የሚጋጭ ነው። አላህ ከዚህ ሁሉ የሚጠራጠሩት አይሁዶችና አረቦች ከሚሉት ነገር የጠራ ነው። እሱ ሁሉንም ነገር ፈጥሯል — ሰዎችን፣ መላእክትን፣ ጂኖችንና ሌሎችንም ሁሉንም ፍጡራን ከምንም አለመኖር አስገኝቷል። እሱ ሁሉን ነገር ዐዋቂ ነው፤ ከእሱ ምንም አይሰወርም፤ የሰማያትና የምድር ምስጢርም ሆነ የልቦች ውስጥ ያለው ሁሉ በእሱ ዘንድ ግልጽ ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህ ሁሉን ነገር ፈጣሪ መሆኑን ማወቅ የእምነት መሰረት ነው፤ ሰማያትና ምድር ያለ ምሳሌ የተፈጠሩት በእሱ ብቻ ኃይል ነው።
2. አላህ ከልጅና ከሚስት የጠራ መሆኑን ማመን የተዋሕዶ (ታውሂድ) አስፈላጊ ክፍል ነው፤ ልጅ የሚያስፈልገው ተፈላጊ ለሆነ ፍጡር ነው እንጂ ለፈጣሪ አይደለም።
3. አላህ ሁሉን ነገር ዐዋቂ መሆኑ ለምእመናን እጅግ የሚያጽናና ነው፤ ስለዚህ በማንኛውም ጉዳይ ወደ እሱ መመለስና መጠጊያ ማድረግ ይኖርብናል።
4. ይህ አንቀጽ አላህን በአግባቡ ከማወቅና ከማመስገን ጋር የተያያዘ ታላቅ ትምህርት ይሰጠናል፤ አላህ ከማንኛውም ጉድለት የጠራ፣ ፍጹም ባለስልጣንና ባለብዙ እውቀት መሆኑን እንረዳለን።
5. በተጨማሪም፣ ይህ አንቀጽ አላህ ሁሉን ነገር የፈጠረ ከመሆኑ አንጻር ለእሱ ብቻ መገዛትና መታዘዝ እንዳለብን ያስታውሰናል፤ ፍጡራን ሁሉ የእሱ ፍጥረቶች ናቸውና።