Surat Al-An'am — Ayat 106

1) Tegesing tembung-tembung ing ayat:

• اتَّبِعْ : tututi, lakoni kanthi tenanan.
• مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ : apa kang diwahyokake marang kowe (Nabi Muhammad).
• مِن رَّبِّكَ : saka Pangeranmu, yaiku Allah.
• لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ : ora ana pangeran kang kudu disembah kajaba mung Panjenengane.
• وَأَعْرِضْ : lan nyingkira, aja nggatekake.
• الْمُشْرِكِينَ : wong-wong kang nyekutokake Allah (musyrik).

2) Katrangané ayat:

Ayat iki dhawuh marang Nabi Muhammad supaya tansah manut lan nglakoni apa kang wis diwahyokake dening Allah, yaiku kabeh dhawuh lan larangan kang paling utama isine ngakoni keesaan Allah lan ngajak manungsa marang dalan kang bener. Allah iku siji, ora ana pangeran liya kang pantes disembah kajaba mung Panjenengane. Dadi, kabeh pangibadah lan pangabekti kudu mung kanggo Allah.

Sabanjure, Nabi didhawuhi supaya ora nggatekake wong-wong musyrik kang padha wangkal lan nglawan. Ora perlu mbales omongane utawa ngladeni padudone; cukup nyingkiri lan pasrahake urusane marang Allah. Iki dudu ateges ora ngajak wong marang kabecikan, nanging supaya ora keseret ing padudon kang ora ana gunane lan supaya ati tetep kuwat ing dalan kang bener.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Dadi wong Islam kudu tansah manut marang tuntunan Allah lan Rasul, amarga iku dalan kang paling bener lan nylametake.
• Ngakoni yen mung Allah kang pantes disembah iku dadi dhasare kabeh kabecikan lan kudu diugemi ing saben wektu.
• Aja nganti ati kita keganggu dening omongan utawa tumindake wong-wong kang nglawan agama; luwih becik nyingkiri padudon lan pasrah marang Allah.
• Ayat iki mulangake supaya kita tetep kuwat lan ora goyah ing iman sanajan akeh tantangan saka wong-wong kang ora setuju.
• Kanthi nglakoni dhawuh iki, kita bakal rumangsa tentrem lan yakin yen Allah tansah paring pituduh lan pitulungan marang wong-wong kang setya marang Panjenengane.