Аль-Анам сүрәсе — Аять 106

Сүзләрнең мәгънәләре:

• اتَّبِعْ — ияр, үзеңә үрнәк итеп ал.
• أُوحِيَ إِلَيْكَ — сиңа вәхий ителгән, сиңа җибәрелгән.
• وَأَعْرِضْ عَنْ — читләш, борыл, игътибар итмә.

Аять тәфсире:

Ий Мухәммәд галәйһиссәләм! Сиңа Раббыңнан вәхий ителгәннәргә — әмерләргә һәм тыелганнарга ияр, аларны үзеңә җитәкче итеп ал. Бу вәхийнең иң олугъ өлеше — Аллаһуның берлеген тану һәм Аңа гына гыйбадәт кылу, чөнки Аллаһудан башка һичкем дә гыйбадәткә лаек түгел. Син мөшрикләрнең катып калуларына, аларның ялган дәгъваларына һич игътибар итмә, алар белән бәхәсләшүгә керешмә. Аларның эше Аллаһуга калдырылган — Ул аларны Үзе хөкем итәчәк. Синең бурычың — вәхийне ирештерү һәм туры юлны күрсәтү генә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөэмин кеше өчен иң мөһим бурыч — Аллаһудан килгән вәхийгә иярү, аңа тулысынча буйсыну, килгән һәр әмерне үтәү һәм һәр тыелганнан читләшү.
• Таухид — иманның нигезе; Аллаһудан башка һәрнәрсәдән баш тартып, тик Аңа гына табыну — котылу юлы.
• Мөшрикләрнең каршылыгына, аларның золымына карамастан, мөэмин үз эшен дәвам итәргә тиеш, чөнки һәркемнең хисабы Аллаһуда.
• Кеше бәхәсләшүгә вакыт сарыф итмичә, Аллаһуның әмерләрен үтәүгә көчен тупларга тиеш — бу аның өчен иң файдалы эш.