Surja El-En'am — Ajet 107

Kuptimet e fjalëve:

• Hafîdh (حفيظًا): rojtar që i ruan dhe i numëron veprat e njerëzve.
• Vekîl (وكيل): mbikëqyrës i ngarkuar që t’i detyrojë njerëzit dhe të kujdeset për punët e tyre.

Tefsiri i ajetit:

Sikur Allahu të kishte dashur që idhujtarët të mos i bënin shok Atij, ata nuk do të kishin bërë shirk. Por Allahu e di se ata, me vullnetin e tyre të lirë, zgjedhin rrugën e gabuar dhe ndjekin dëshirat e tyre të shtrembra. Prandaj, Ai nuk i detyron ata në besim, sepse kjo do të binte ndesh me urtësinë e sprovës në këtë botë.

Pastaj Allahu i drejtohet Profetit Muhamed (salallahu alejhi ve sel-lem) duke i thënë: Ne nuk të kemi bërë ty rojtar mbi ta, që t’i numërosh veprat e tyre dhe t’i ruash ato, as nuk të kemi bërë ty mbikëqyrës të ngarkuar me punët e tyre, që t’i detyrosh ata të pranojnë Islamin. Ti je vetëm i dërguar dhe detyra jote është vetëm të kumtosh mesazhin. Allahu është Ai që i llogarit ata dhe i shpërblen sipas veprave të tyre.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se udhëzimi dhe besimi janë në dorën e Allahut; asnjë njeri nuk mund t’i detyrojë të tjerët të besojnë. Kjo na bën të kuptojmë se përgjegjësia jonë është vetëm të ftojmë në rrugën e drejtë me urtësi dhe butësi.
2. Ajeti na qetëson zemrat, sepse Profeti (salallahu alejhi ve sel-lem) nuk ishte përgjegjës për besimin e njerëzve, dhe as ne nuk jemi. Kjo na largon nga hidhërimi dhe zhgënjimi kur shohim njerëz që nuk e pranojnë të vërtetën.
3. Na mëson se Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë; Ai i lë njerëzit të zgjedhin lirisht, që të dallohet i miri nga i keqi në këtë botë, dhe kjo është drejtësi e përsosur nga ana e Tij.
4. Ajeti na nxit që ta përqendrojmë përpjekjen tonë në atë që na është urdhëruar – kumtimin e mesazhit me sinqeritet – dhe t’ia lëmë llogarinë Allahut, i Cili është më i miri që llogarit.