சூரா அல்-அன்ஆம் — வசனம் 123

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• அகாபிர் (أَكَابِرَ): பெரியவர்கள், தலைவர்கள், முக்கியஸ்தர்கள்.
• முஜ்ரிமீஹா (مُجْرِمِيهَا): அதன் குற்றவாளிகள், குற்றம் செய்பவர்கள்.
• லி யம்குரூ (لِيَمْكُرُوا): சூழ்ச்சி செய்வதற்காக, சதி செய்வதற்காக.
• பிஅன்ஃபுஸிஹிம் (بِأَنفُسِهِمْ): தங்களுக்குத் தாங்களே.
• யஷ்ஊருன் (يَشْعُرُونَ): உணர்கிறார்கள், அறிகிறார்கள்.

விளக்கம்:

மக்காவில் குறைஷித் தலைவர்கள் இறைத்தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு எதிராகச் சூழ்ச்சி செய்து, மக்களை இறைவழியிலிருந்து தடுத்து வந்தார்கள். அதுபோலவே, ஒவ்வொரு ஊரிலும் அந்தந்த ஊரின் குற்றவாளிகளில் பெரியவர்களையே தலைவர்களாக ஆக்கினோம். அவர்கள் அந்த ஊர்களில் இறைநெறியிலிருந்து மக்களைத் தடுப்பதற்காகவும், இறைத்தூதர்களைப் பொய்யர் என்றும், சூனியக்காரர் என்றும் குற்றம் சாட்டுவதற்காகவும் சூழ்ச்சி செய்வார்கள். ஆனால் அவர்களுடைய இந்தச் சூழ்ச்சியின் தீங்கு அவர்களுக்கே திரும்பிச் செல்லும். ஏனெனில், அவர்களுடைய இந்த நிராகரிப்பின் பாவச் சுமையும், அதன் விளைவான தண்டனையும் அவர்களையே சூழ்ந்து கொள்ளும். ஆனால் அவர்கள் தங்கள் அறியாமை காரணமாகவும், தங்கள் இச்சைகளைப் பின்பற்றியதாலும் இதை உணர்ந்து கொள்வதில்லை.

பயன்பாடுகள்:

1. நேர்மையான தலைமை அவசியம்: ஒவ்வொரு சமூகத்திலும் நல்லவர்கள் தலைமை ஏற்க வேண்டும். கெட்டவர்கள் தலைமை ஏற்றால் அந்தச் சமூகம் அழிவை நோக்கிச் செல்லும்.
2. சூழ்ச்சியின் முடிவு: எவர் இறைவழியைத் தடுக்க சூழ்ச்சி செய்தாலும், அந்தச் சூழ்ச்சியின் தீங்கு அவருக்கே திரும்பும். இது இறைவனின் உறுதியான விதி.
3. அறியாமையின் ஆபத்து: தாங்கள் செய்யும் தீமையின் விளைவை உணராமல் இருப்பதே மனிதனின் மிகப்பெரிய துரதிர்ஷ்டம். அறிவும் உணர்வும் உள்ளவனாக இருந்து நல்லதையே செய்ய வேண்டும்.
4. பொறுமையும் உறுதியும்: இறைத்தூதர்கள் எதிர்கொண்ட சூழ்ச்சிகளை அறியும்போது, நாமும் நம் வாழ்வில் எதிர்கொள்ளும் சிரமங்களில் பொறுமையாக இருக்க வேண்டும். உண்மை எப்போதும் வெல்லும்.
5. தீயவர்களின் தலைமை சமூகத்திற்கு அழிவு: ஒரு சமூகத்தில் தீயவர்கள் உயர்ந்த பதவிகளில் இருந்தால், அந்தச் சமூகம் நேர்வழியிலிருந்து விலகி அழிவைச் சந்திக்கும். எனவே, நல்லவர்கள் முன்வந்து சமூகப் பொறுப்புகளை ஏற்க வேண்டும்.