Сураи Аль-Анам Оят 138 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз рӯи пиндор гуфтанд: «Инҳо чорпоёну киштзорони мамнӯъ аст. Ҳеҷ…

Аль-Анам · 138/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

وَقَالُوا هَٰذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَا إِلَّا مَن نَّشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ ۚ سَيَجْزِيهِم بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ۝١٣٨

🔤 Transliteration

Wa qaaloo haaziheee an`aamunw wa harsun hijrun laa yat`amuhaaa illaa man nashaaa`u biza`mihim wa an`aamun hurrimat zuhooruhaa wa an`aamul laa yazkuroonas mal laahi `alaihaf tiraaa`an `alaih; sa yajzeehim bimaa kaanoo yaftaroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз рӯи пиндор гуфтанд: «Инҳо чорпоёну киштзорони мамнӯъ аст. Ҳеҷ кас ҷуз он, ки мо бихоҳем, набояд аз онҳо бихӯрад». Ва инҳо чорпоёнест, ки савор шуданашон ҳаром аст ва инҳо чорпоёнест, ки номи Худоро бар онҳо ёд накунанд, ба Худо дурӯғ мебанданд ва ба зудӣ ба ҷазои дурӯғе, ки мебастаанд, ҷазояшонро хоҳад дод!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

أَنْعَام: ҷамъи "наам" — чорпоёни молӣ, ба монанди шутур, гов, гӯсфанд ва буз.
حَرْث: зироат, киштзор ва ҳосили замин.
حِجْر: ҳаром, манъшуда, ки касе ҳақ надорад ба он наздик шавад.
بِزَعْمِهِمْ: бо гумон ва даъвои беасоси худ.
حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا: пуштҳои онҳо ҳаром карда шудааст, яъне савор шудан ва бор кардан бар онҳо манъ аст.
افْتِرَاءً عَلَيْهِ: ба дурӯғ бастан ба Худованд, яъне ин ҳукмҳоро аз ҷониби Худо нисбат додан, дар ҳоле ки Худо онро ҳаром накарда буд.
سَيَجْزِيهِم: ба зудӣ Худо онҳоро ҷазо медиҳад.

Тафсири оят:

Худованд дар ин оят аз гуфтору кирдори мушрикон хабар медиҳад, ки онҳо бо тасарруфи худсарона дар ҳалолу ҳароми Худо дахолат мекарданд. Онҳо мегуфтанд: ин гурӯҳи чорпоён ва ин зироат ҳаром аст ва касе ҳақ надорад аз он бихӯрад, магар касе ки мо иҷозат медиҳем — мисли ходимони бутҳо ва амсоли онҳо. Ин гуфтор танҳо даъвои бедалели онҳо буд, на ҳукми Худо. Ҳамчунин гурӯҳи дигари чорпоёнро пуштҳояшон ҳаром карда буданд, яъне савор шудан ва бор бардоштан аз онҳо манъ буд, монанди баҳира, соиба ва ҳомӣ, ки дар давраи ҷоҳилият маъмул буд. Боз гурӯҳи сеюми чорпоёнро чунон қарор дода буданд, ки ҳангоми забҳ номи Худоро бар онҳо зикр намекарданд, балки бо номи бутҳои худ қурбонӣ мекарданд. Ҳамаи ин корҳоро онҳо ба дурӯғ ба Худованд нисбат медоданд ва мегуфтанд, ки ин ҳукм аз ҷониби Худост, дар ҳоле ки чунин набуд. Худованд дар охири оят таҳдид мекунад, ки ба зудӣ онҳоро ба сабаби он дурӯғҳое, ки ба Худо мебастанд, ҷазо хоҳад дод.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳалолу ҳаром танҳо ҳаққи Худованд аст ва касе ҳақ надорад аз пеши худ чизеро ҳалол ё ҳаром эълон кунад.
Дурӯғ бастан ба Худо ва нисбат додани ҳукмҳои сохта ба Ӯ гуноҳи бузург аст ва ҷазои сахт дорад.
Ислом одамонро аз пайравӣ аз гумонҳои беасос ва расму одатҳои бедалели гузаштагон бозмедорад ва ба сӯи далел ва ҳақиқат ҳидоят мекунад.
Дар ҳар кори ибодатӣ, бахусус забҳ, бояд номи Худованд зикр шавад ва ин ихлос ба Худоро нишон медиҳад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба Қуръон ва суннати пок рӯй оварем, зеро дар онҳо роҳи рост ва ҳақиқӣ баён шудааст ва инсонро аз гумроҳӣ наҷот медиҳад.

📜 Оят 136-140 — Сураи Аль-Анам

136وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُوا هَٰذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَٰذَا لِشُرَكَائِنَا ۖ فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلَا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَىٰ شُرَكَائِهِمْ ۗ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ

Барои Худо аз киштаҳову чорпоёне, ки офаридааст, насибе муъайян карданд ва ба хаёли худ гуфтанд, ки ин аз они Худост ва ин аз они бутони мост. Пас он чӣ аз они бутонашон буд, ба Худо намерасид ва он чӣ аз они Худо буд, ба бутонашон мерасид. Ба тарзе бад доварӣ мекарданд.

137وَكَذَٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ ۖ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا فَعَلُوهُ ۖ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ

Ҳамчунин коҳинон куштани фарзандро дар назари бисёре аз мушрикон биёростанд, то ҳалокашон кунанд ва дар бораи динашон ба шакку иштибохашон андозанд. Агар Худо мехост, чунин намекарданд. Пас бо дурӯғе, ки мебофанд, таркашои соз!

138وَقَالُوا هَٰذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَا إِلَّا مَن نَّشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ ۚ سَيَجْزِيهِم بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ

139وَقَالُوا مَا فِي بُطُونِ هَٰذِهِ الْأَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَىٰ أَزْوَاجِنَا ۖ وَإِن يَكُن مَّيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكَاءُ ۚ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ ۚ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

Ва гуфтанд: «Он чӣ дар шиками ин чорпоён аст, барои мардони мо ҳалол ва барои занонамон ҳаром аст». Ва агар мурдор бошад, зану мард дар он шариканд. Худо ба сабаби ин гуфтор ҷазояшон хоҳад кард. Албатта Ӯ ҳакиму доност!

140قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلَادَهُمْ سَفَهًا بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُوا مَا رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِرَاءً عَلَى اللَّهِ ۚ قَدْ ضَلُّوا وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ

Зиён карданд касоне, ки ба беақлӣ бе ҳеҷ ҳуҷҷате фарзандони худро куштанд ва ба Худо дурӯғ бастанд ва он чиро ба онҳо рӯзӣ дода буд, ҳаром карданд. Инон гумроҳ шудаанд ва роҳи ҳидоятро наёфтаанд!

← Оят 137 📖 Аль-Анам Оят 139 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

138Оят

Тарҷума — Аль-Анам 138

Сураи Аль-Анам Оят 138 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз рӯи пиндор гуфтанд: «Инҳо чорпоёну киштзорони мамнӯъ аст. Ҳеҷ…

Сураи Оят 138/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 136–140. Ба Тоҷикӣ: Русский.