Сураи Аль-Анам Оят 148 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мушрикон хоҳанд гуфт: «Агар Худо мехост, мо ва падаронамон мушрик…

Аль-Анам · 148/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَلَا آبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِن شَيْءٍ ۚ كَذَٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ حَتَّىٰ ذَاقُوا بَأْسَنَا ۗ قُلْ هَلْ عِندَكُم مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا ۖ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ ۝١٤٨

🔤 Transliteration

Sayaqoolul lazeena ashrakoo law shaaa`al laahu maaa ashraknaa wa laaa aabaa`unaa wa laa harramnaa min shai`; kazaalika kazzabal lazeena min qablihim hattaa zaaqoo baasanaa; qul hal `indakum min `ilmin fatukh rijoohu lanaa in tattabi`oona illaz zanna wa in antum illaa takhhrusoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мушрикон хоҳанд гуфт: «Агар Худо мехост, мо ва падаронамон мушрик намешудем ва чизеро ҳаром намекардем». Ҳамчунин касоне, ки пеш аз онҳо буданд, паёмбаронро дурӯғ бароварданд ва хашму азоби Моро чашиданд. Бигӯ: «Агар шуморо донише ҳаст, онро барои мо ошкор созед. Вале шумо танҳо аз гумони хеш пайравӣ мекунед ва дурӯғгуёне беш нестед!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкил:

أَشْرَكُوا: ширк оварданд, яъне ба Худо шарик қоил шуданд.
بَأْسَنَا: азоби Мо, ҷазои дардноки Мо.
تَخْرُصُونَ: дурӯғ мегӯед, беасос сухан меронед.

Тафсири оят:

Худованд хабар медиҳад, ки мушрикон баъд аз он ки далелҳои равшан ба онҳо оварда шуд, ба баҳонаи тақдир рӯй меоранд ва мегӯянд: «Агар Худо мехост, мо ва падаронамон ширк намеовардем ва ҳеҷ чизро ҳаром намекардем». Онҳо ин суханро барои сафед кардани худ мегӯянд, ки гӯё куфру ширки онҳо ва ҳаром кардани баъзе чизҳо (монанди баҳира, соиба ва ғайра) мувофиқи хоҳиши Худо будааст. Аммо ин сухани онҳо ҳақиқат надорад, зеро Худо ба бандагонаш ҳаром накардааст, ки ширк оваранд, балки онҳоро аз ширк ва ҳаромҳо манъ кардааст. Ин гуна баҳонаҳоро кофирони пешин низ барои рад кардани паёмбаронашон меоварданд ва ба ин кор идома доданд, то даме ки азоби Моро чашиданд. Пас, эй Паёмбар, ба онҳо бигӯ: «Оё шумо далели равшане доред, ки собит кунад Худо аз шумо ширк ва ҳаром карданро ризо додааст? Онро барои мо берун оред». Ҳақиқат ин аст, ки онҳо танҳо аз паи гумон мераванд ва ҳеҷ далеле надоранд ва онҳо танҳо дурӯғ мегӯянд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки баҳонаи тақдир барои содир кардани гуноҳ ва ширк қабул нест, зеро Худо бандаро ихтиёр додааст ва ӯро ба гуноҳ маҷбур накардааст.
Ҳар кас барои амали худ масъул аст ва наметавонад гуноҳи худро ба хоҳиши Худо нисбат диҳад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки дар дин танҳо ба далели қатъӣ ва илми дуруст такя кунем, на ба гумон ва хаёл.
Худованд оқибати дурӯғгӯён ва баҳонаҷӯёнро нишон медиҳад, ки онҳо ба азоб гирифтор мешаванд, то моро аз роҳи онҳо дур дорад.
Ин оят исбот мекунад, ки Қуръон китоби ҳикмат ва далел аст ва моро ба андеша ва тафаккур даъват мекунад, то ба ҳақиқати дин бештар бовар кунем ва ба он ифтихор намоем.

📜 Оят 146-150 — Сураи Аль-Анам

146وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ ۖ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ۚ ذَٰلِكَ جَزَيْنَاهُم بِبَغْيِهِمْ ۖ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ

Ва бар яҳуд ҳаром кардем ҳар ҳайвони соҳибнохунеро ва аз гову гӯсфанд чарбуи он дуро ҷуз он чӣ бар пушти онҳост ё бар чарби рудаи онҳост ё ба устухонашон часпида бошад. Ба сабаби ситамкорияшон инчунин ҷазояшон додем ва Мо ростгӯёнем!

147فَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل رَّبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ

Агар туро дурӯғ бароранд, бигӯ; «Парвардигори шумо соҳиби раҳмате васеъ аст ва хашму азобаш аз гунаҳгорон боздошта нахоҳад шуд».

148سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَلَا آبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِن شَيْءٍ ۚ كَذَٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ حَتَّىٰ ذَاقُوا بَأْسَنَا ۗ قُلْ هَلْ عِندَكُم مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا ۖ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ

149قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ ۖ فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ

Бигӯ: «Хоси Худост далели маҳкаму расо, агар мехост ҳамаи шуморо ҳидоят мекард».

150قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاءَكُمُ الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ هَٰذَا ۖ فَإِن شَهِدُوا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْ ۚ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَهُم بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ

Бигӯ: «Гувоҳонатонро, ки гувоҳӣ медиҳанд, ки Худо ин ё онро ҳаром кардааст, биёваред!» Пас агар гувоҳӣ доданд, ту бо опон гувоҳӣ надеҳ ва аз хостаҳои онҳое, ки оёти Моро дурӯғ гуфтанд ва ба охират имон надоранд ва касонеро бо Парвардигорашон баробар медоранд, пайравӣ макун!

← Оят 147 📖 Аль-Анам Оят 149 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

148Оят

Тарҷума — Аль-Анам 148

Сураи Аль-Анам Оят 148 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мушрикон хоҳанд гуфт: «Агар Худо мехост, мо ва падаронамон мушрик…

Сураи Оят 148/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 146–150. Ба Тоҷикӣ: Русский.