Сураи Аль-Анам Оят 147 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар туро дурӯғ бароранд, бигӯ; «Парвардигори шумо соҳиби раҳмате васеъ…

Аль-Анам · 147/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

فَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل رَّبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ ۝١٤٧

🔤 Transliteration

Fa in kazzabooka faqur Rabbukum zoo rahmatinw waasi`atinw waasi`atinw wa laa yuraddu baasuhoo `anil qawmil mujrimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар туро дурӯғ бароранд, бигӯ; «Парвардигори шумо соҳиби раҳмате васеъ аст ва хашму азобаш аз гунаҳгорон боздошта нахоҳад шуд».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят ниёз ба шарҳ доранд:

«كذّبوك»: туро дурӯғгӯ шумориданд, яъне паёми туро инкор карданд.
«ذو رحمة واسعة»: соҳиби раҳмати фарох, ки ҳама чизро дарбар мегирад.
«بأس»: азоб, ҷазо ва сахтии Худо.
«لا يُردّ»: бозгардонида намешавад, яъне касе наметавонад онро рад кунад.
«القوم المجرمين»: гурӯҳе, ки бо куфру гуноҳ ба худ зулм кардаанд.

Тафсири оят:

Эй Паёмбар, агар мардуми саркаш — мушрикон, яҳудиён ва дигарон — паёми туро дурӯғ шуморанд ва ба он бовар накунанд, пас ба онҳо бигӯ: Парвардигори шумо соҳиби раҳмати фарох аст. Аз раҳмати Ӯст, ки шуморо фавран ба азоб намегирад ва ба шумо мӯҳлат медиҳад, то тавба кунед ва ба роҳи рост баргардед. Аммо ин раҳмат ба маънои он нест, ки азоб ва ҷазои Худо аз гуноҳкорон бозгардонида мешавад. Ҳар гоҳ азоби Ӯ бар мардуми гуноҳкор фуруд ояд, касе наметавонад онро рад кунад ё монеъ шавад. Пас, ин оят ҳам бахше аз раҳмати Худост, ки мардумро ба тавба даъват мекунад, ва ҳам бим ва огоҳиест барои онҳое, ки бо инкор ва гуноҳ дар роҳи саркашӣ идома мекунанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Худованди Таоло раҳмати фарох дорад ва ҳеҷ кас аз раҳмати Ӯ ноумед набояд шавад.
Раҳмати Худо бо адлу ҳикмати Ӯ ҳамроҳ аст; Ӯ гуноҳкоронро ҳам фавран ҷазо намедиҳад, то ба тавба ва ислоҳ фурсат диҳад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки дар даъват ба некӣ бо нармӣ ва умедворӣ муносибат кунем, на бо сахтӣ ва ноумедӣ.
Ҳамзамон, ин оят ёдовар мешавад, ки азоби Худо ҳақ аст ва аз гуноҳкорон бозгардонида намешавад, пас бояд аз гуноҳу саркашӣ эҳтиёт кунем.
Қуръон китобест, ки ҳам раҳмат ва ҳам бимро дар худ ҷамъ кардааст; ин тавозуни зебои тарбияи инсон ба сӯи некӣ ва покӣ аст.

📜 Оят 145-149 — Сураи Аль-Анам

145قُل لَّا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Бигӯ: «Дар миёни он чӣ бар ман ваҳй шудааст, чизеро, ки хӯрдани он ҳаром бошад, намеёбам ҷуз мурдор ё хуни рехта, ё гӯшти хук, ки палид аст ё ҳайвоне, ки дар куштанаш аз ҷиҳати нофармонӣ кардан, бе гуфтани номи Оллоҳ забҳаш кунанд». Агар касе ночор ба хӯрдан гардад, ҳар гоҳ бемайлй ҷӯяд ва аз хад нагузаронад; бидонад, ки Худо бахшанда ва меҳрубон аст!

146وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ ۖ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ۚ ذَٰلِكَ جَزَيْنَاهُم بِبَغْيِهِمْ ۖ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ

Ва бар яҳуд ҳаром кардем ҳар ҳайвони соҳибнохунеро ва аз гову гӯсфанд чарбуи он дуро ҷуз он чӣ бар пушти онҳост ё бар чарби рудаи онҳост ё ба устухонашон часпида бошад. Ба сабаби ситамкорияшон инчунин ҷазояшон додем ва Мо ростгӯёнем!

147فَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل رَّبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ

148سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَلَا آبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِن شَيْءٍ ۚ كَذَٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ حَتَّىٰ ذَاقُوا بَأْسَنَا ۗ قُلْ هَلْ عِندَكُم مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا ۖ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ

Мушрикон хоҳанд гуфт: «Агар Худо мехост, мо ва падаронамон мушрик намешудем ва чизеро ҳаром намекардем». Ҳамчунин касоне, ки пеш аз онҳо буданд, паёмбаронро дурӯғ бароварданд ва хашму азоби Моро чашиданд. Бигӯ: «Агар шуморо донише ҳаст, онро барои мо ошкор созед. Вале шумо танҳо аз гумони хеш пайравӣ мекунед ва дурӯғгуёне беш нестед!»

149قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ ۖ فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ

Бигӯ: «Хоси Худост далели маҳкаму расо, агар мехост ҳамаи шуморо ҳидоят мекард».

← Оят 146 📖 Аль-Анам Оят 148 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

147Оят

Тарҷума — Аль-Анам 147

Сураи Аль-Анам Оят 147 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар туро дурӯғ бароранд, бигӯ; «Парвардигори шумо соҳиби раҳмате васеъ…

Сураи Оят 147/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 145–149. Ба Тоҷикӣ: Русский.