ซูเราะฮฺ อัล-อันอาม — อายะฮฺ 148

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ

• อัชรอกู (أَشْرَكُوا): ตั้งภาคีแก่พระเจ้าองค์เดียว (ชิริก)
• บะอ์สะนา (بَأْسَنَا): การลงโทษอันรุนแรงของเรา (หมายถึงความหายนะและความพินาศที่ลงมา)
• ตัครุศูน (تَخْرُصُونَ): การโกหก การกล่าวเท็จ หรือการเดาโดยไร้หลักฐาน

คำอธิบายโองการ

อัลลอฮ์ทรงแจ้งแก่ท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ว่าบรรดาผู้ตั้งภาคีจะกล่าวแก้ตัวว่า "หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พวกเราและบรรพบุรุษของพวกเราก็จะไม่ตั้งภาคีต่อพระองค์ และพวกเราก็จะไม่ห้ามสิ่งที่เราห้ามขึ้นเอง" พวกเขาอ้างว่าการที่พวกเขาปฏิบัติตามแนวทางชิริกและการห้ามสิ่งที่พวกเขากำหนดขึ้นเองนั้นเป็นไปตามพระประสงค์ของอัลลอฮ์ เพื่อใช้เป็นข้ออ้างในการปฏิเสธความจริง

อัลลอฮ์ทรงตอบโต้ข้ออ้างนี้ว่า เช่นเดียวกันกับที่พวกเขาโกหกและปฏิเสธ บรรดาผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเขาก็ได้โกหกและปฏิเสธบรรดาศาสนทูตของพวกเขาด้วยข้ออ้างเดียวกัน จนกระทั่งพวกเขาได้ลิ้มรสการลงโทษอันรุนแรงของพระองค์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าข้ออ้างดังกล่าวไม่สามารถช่วยให้รอดพ้นจากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้

จากนั้นพระองค์ทรงสั่งให้ท่านนบีกล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกท่านมีหลักฐานหรือความรู้ใด ๆ ที่จะพิสูจน์ว่าอัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในการที่พวกท่านตั้งภาคีต่อพระองค์ และทรงพอพระทัยที่พวกท่านห้ามสิ่งที่พระองค์ทรงอนุญาตหรือไม่? หากมี ก็จงนำมันออกมาแสดงแก่เราเถิด" แต่ความจริงแล้วพวกเขาไม่มีหลักฐานใด ๆ เลย พวกเขาเพียงแต่ปฏิบัติตามความคาดเดาและการเดาสุ่มเท่านั้น และแท้จริงพวกเขามิได้ทำอะไรนอกจากการโกหกและกล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการ

1. การอ้างโชคชะตา (กอดัร) ไม่ใช่ข้ออ้างในการทำบาป — การที่อัลลอฮ์ทรงรอบรู้และกำหนดทุกสิ่งไว้ล่วงหน้า ไม่ได้หมายความว่ามนุษย์จะใช้สิ่งนี้เป็นข้ออ้างในการทำชั่วหรือปฏิเสธความจริง เพราะมนุษย์มีเจตจำนงเสรีในการเลือกปฏิบัติ และจะถูกสอบสวนตามการกระทำของตน
2. ข้ออ้างที่ไร้หลักฐานไม่เป็นที่ยอมรับ — ผู้ที่อ้างว่าการกระทำของตนถูกต้องโดยไม่มีหลักฐานจากอัลกุรอานและซุนนะฮ์ ย่อมเป็นการปฏิบัติตามความคาดเดา ซึ่งไม่สามารถนำพาสู่ความจริงได้
3. บทเรียนจากประวัติศาสตร์ของชนชาติก่อน ๆ — การดื้อรั้นและปฏิเสธความจริงของชนชาติก่อน ๆ ที่สุดท้ายต้องพบกับความหายนะ เป็นบทเรียนเตือนใจว่าการยึดมั่นในความผิดโดยไม่กลับตัวจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่เลวร้าย
4. การวิงวอนต่ออัลลอฮ์ด้วยความจริงใจ — โองการนี้สอนให้เราหันกลับมาหาอัลลอฮ์ด้วยความจริงใจ ไม่ใช่ใช้ข้ออ้างต่าง ๆ เพื่อปกป้องการกระทำที่ผิด แต่ควรยอมรับความจริงและปฏิบัติตามคำสอนของพระองค์
5. ความสำคัญของการใช้ความรู้และหลักฐาน — ในศาสนาอิสลาม การปฏิบัติทุกอย่างต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของความรู้ที่ถูกต้อง ไม่ใช่การเดาสุ่มหรือการปฏิบัติตามบรรพบุรุษโดยไม่ไตร่ตรอง