Sura Al-An'am — Werset 159

Znaczenie słów:

• FARRAQŪ DĪNAHUM – rozdzielili swoją religię, czyli przyjęli jej część, a odrzucili inną.
• SHIYA'AN – grupy, sekty, odłamy różniące się między sobą.
• LASTA MINHUM FĪ SHAY' – nie masz z nimi nic wspólnego, jesteś od nich całkowicie odłączony i wolny od ich spraw.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Najwyższy zwraca się do Swojego Proroka ﷺ, informując go o ludziach, którzy rozdzielili swoją religię – a chodzi tu o żydów i chrześcijan, którzy wzięli część tego, co im nakazano, a porzucili resztę. Stali się przez to podzieleni na różne grupy i odłamy, z których każdy głosił co innego i każdy uważał siebie za będącego na prawdzie.

Bóg mówi Prorokowi ﷺ: nie jesteś z nich w niczym – nie masz z nimi żadnego związku, jesteś od nich całkowicie wolny i oni również nie mają z tobą nic wspólnego. Twoim zadaniem jest jedynie przekazywanie im prawdy i ostrzeganie ich, a nie wymierzanie kary czy zmuszanie ich do czegokolwiek.

Następnie Bóg informuje, że ich sprawa należy wyłącznie do Niego – to On osądzi ich między sobą i rozstrzygnie ich spory. W Dniu Zmartwychwstania On ich wskrzesi i poinformuje o tym, co czynili na ziemi – o ich podziałach, sporach i tym, co wprowadzali do religii – i wtedy odpłaci każdemu według jego uczynków: temu, kto się nawrócił i czynił dobro – dobrem, a temu, kto trwał w złu – karą.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Jedność muzułmanów jest obowiązkiem – werset ostrzega przed podziałami i rozłamami w religii, gdyż są one przyczyną zguby i oddalenia od prawdy. Islam wzywa do jedności i zgody, a zabrania sporów i rozbicia.
2. Prorok ﷺ jest wolny od tych, którzy rozdzielają religię – to dowód, że podziały i tworzenie sekt nie pochodzą z nauk Proroka ﷺ, lecz są innowacją wprowadzoną przez ludzi po nim.
3. Niechęć do podziałów nie oznacza zaniedbania obowiązku – Prorok ﷺ nie miał z nimi nic wspólnego, ale mimo to miał obowiązek ich ostrzegać i przekazywać im prawdę. Tak samo my – nie możemy mieszać się z błądzącymi, ale mamy obowiązek wzywać ich do dobra.
4. Ostateczny sąd należy do Boga – to On rozstrzygnie spory między ludźmi w Dniu Zmartwychwstania. Ta świadomość powinna powstrzymywać nas od osądzania innych i przypisywania sobie roli sędziego, która należy wyłącznie do Boga.
5. Każdy czyn zostanie rozliczony – nikt nie ujdzie przed sprawiedliwością Boga. Ta prawda powinna skłaniać nas do ciągłej samokontroli i poprawiania swoich uczynków, zanim nadejdzie Dzień, w którym każdy zostanie poinformowany o tym, co czynił.