Surja El-En'am — Ajet 25

Kuptimet e fjalëve:

• Akinneh (أَكِنَّةً): Mbulesa që mbulojnë zemrat.
• Veqr (وَقْرًا): Shurdhësi dhe rëndim në veshë që pengon dëgjimin e dobishëm.
• Esatir (أَسَاطِيرُ): Përralla e trillime, shumësi i fjalës "usture" – çka është shkruar nga të parët pa bazë të vërtetë.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar i tregon Pejgamberit të Tij (salallahu alejhi ve sel-lem) gjendjen e disa idhujtarëve kokëfortë. Ata vijnë dhe e dëgjojnë atë kur ai lexon Kuranin, por dëgjimi i tyre nuk u sjell asnjë dobi, sepse Allahu, për shkak të arrogancës dhe largimit të tyre nga e vërteta, ka vendosur mbi zemrat e tyre mbulesa që pengojnë kuptimin e Kuranit dhe në veshët e tyre shurdhësi që i pengon të përfitojnë nga dëgjimi. Prandaj, edhe nëse shohin çdo shenjë dhe mrekulli që dëshmon vërtetësinë e Pejgamberit (salallahu alejhi ve sel-lem), ata nuk do të besojnë. Kur vijnë te ti (o Pejgamber) për t'u grindur me ty, ata thonë: "Ky Kuran nuk është gjë tjetër veçse përralla të të parëve" – duke e mohuar atë me kokëfortësi dhe duke u tallur, edhe pse e dinë se është e vërteta.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dëgjimi i Kuranit nuk mjafton për udhëzim; duhet zemër e pastër dhe vullnet i mirë për ta pranuar të vërtetën.
2. Kokëfortësia dhe ndjekja e dëshirave janë shkaqet kryesore që njeriu të mbetet i privuar nga mëshira e Allahut dhe nga kuptimi i Kuranit.
3. Ky ajet na mëson t'i lutemi Allahut që të na hapë zemrat për kuptimin e Kuranit dhe të na ruajë nga verbëria shpirtërore.
4. Ai na bën të vetëdijshëm se udhëzimi është dhuratë nga Allahu; prandaj duhet ta kërkojmë me sinqeritet dhe t'i jemi mirënjohës Atij për këtë dhunti të madhe.
5. Na tërheq vërejtjen që të mos biem në grackën e talljes me fenë, sepse kjo është shenjë e zemrës së mbyllur dhe e largimit nga rruga e drejtë.