سورت انعام — آیت 9

(1) د کلمو معاني:

• مَلَکًا: پرښته
• لَلَبَسْنَا عَلَيْهِم: مونږ به پر هغوى باندې ګډوډي راوستې وه، یعني هغوى ته به مو تشابه او ابهام پیدا کړى و
• مَا يَلْبِسُونَ: هغه څه چې دوى يې ګډوډوي (یعني هغه شک او ابهام چې دوى يې د حق په اړه لري)

(2) د آیت تفسیر:

که مونږ دوى ته پرښته رسول لېږلى و، نو مونږ به هغه پرښته د سړي په بڼه کې راښکاره کړې وه، ځکه چې انسانان د پرښتې په اصلي بڼه د لیدلو او ورسره د خبرو کولو توان نه لري. نو که پرښته د سړي په شکل راغلى وای، نو دوى به بیا هم په شک کې پاتې شوي وای او ویل به يې چې دا خو یو عادي سړى دى، پرښته نه دى. په دې توګه به دوى ته هماغه ابهام او ګډوډي پېښه شوې وه چې اوس يې د حضرت محمد صلی الله علیه وسلم په اړه لري. یعني دوى به بیا هم د ایمان راوړلو څخه انکار کړى و، ځکه چې د دوى ستونزه د رسول په بڼه نه وه، بلکې په زړونو کې يې سرکشي او حق ته له تسلیمېدو څخه انکار و.

(3) دعوتي اړخ:

ای مسلمانانو! دا آیت مونږ ته ښیي چې د کافرانو او منکرینو ستونزه هیڅکله د دلیل او ثبوت نه وه، بلکې د هغوى د زړونو سختي او غرور و. که پرښته هم راغلى وای، نو بیا به يې عذرونه لرل. نو پر مونږ لازم ده چې د الله تعالی په رحمت او فضل باندې خوشحاله واوسو چې مونږ ته يې د بشر په بڼه رسول راولېږه، چې مونږ ورسره په اسانۍ سره خبرې کولى شو او د هغه له لارښوونو څخه برخمن کېږو. دا د الله تعالی ستر احسان دى پر مونږ باندې چې مونږ ته يې د رحمت او هدایت رسول راولېږه. نو راځئ چې د دې نعمت قدرداني وکړو او د هغه پر لارښوونو عمل وکړو، ځکه چې په دې کې زمونږ د دنیا او آخرت بریالیتوب پروت دى.