Аль-Анам сүресі — Аят 9

1. Сөздердің мағынасы:

• وَلَوْ جَعَلْنَاهُ — «Егер Біз оны қойсақ»: мұнда «оны» деп елшіге жіберілетін періштені меңзейді.
• مَلَكًا — «періште».
• رَجُلًا — «ер адам», яғни адам бейнесінде.
• وَلَلَبَسْنَا — «араластырып, шатастырып қойған болар едік».
• مَّا يَلْبِسُونَ — «олардың өздері араластырып жүрген нәрсесін», яғни олардың күмәнданып, шатасуын.

1. Аяттың тәпсірі:

Егер Алла Тағала елші ретінде періштені жіберсе, онда оны адамдар көре және тыңдай алатындай етіп адам бейнесінде жіберуге мәжбүр болар еді. Өйткені адам баласы періштені өзінің шынайы жаратылыс бейнесінде көруге және одан тікелей білім алуға шамасы келмейді. Ал егер періште адам бейнесінде келсе, онда оның періште екендігі мен адам екендігі араласып, адамдар оны ажырата алмай, тағы да күмәнға түсер еді. Яғни олар Мұхаммед пайғамбарға (с.а.с.) қатысты қандай күмәнданып, шатасып жүрсе, періште адам бейнесінде келгенде де дәл сондай шатасуға түсер еді. Осылайша, олардың «періште келсін» деген талаптарының өзі мәнісіз екендігі айқындалады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағала әр нәрсені адам баласының шама-шарқына сай етіп жаратқан; Ол біздің әлсіздігімізді біледі.
• Пайғамбардың адам болып келуі — Алланың рақымы мен даналығының көрінісі, өйткені адам адамнан үйреніп, оған еріп, сөзін түсіне алады.
• Күмән мен қарсылық көбінесе ақиқатты білмеуден туады; сондықтан білім мен сенімге ұмтылу — әр мұсылманның парызы.
• Құран адамдардың көңіліне жұбату мен анықтама бере отырып, оларды тура жолға бастайды; бұл — Исламның адамзатқа деген мейірімділігінің белгісі.
• Алланың елшісіне сену — бақыттың кілті; ал күмән мен талас адамды адасушылыққа апарады.