ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 9

የቃላት ትርጉም፦

• وَلَوْ جَعَلْنَاهُ፦ መልእክተኛውን (መልአክ ብናደርገው ኖሮ)
• مَلَكًا፦ መልአክ
• لَجَعَلْنَاهُ رَجُلًا፦ በሰው መልክ ባደረግነው ነበር
• وَلَلَبَسْنَا፦ ባደባበቅን (ባምታታን)
• مَا يَلْبِسُونَ፦ የሚያምታቱትን (ጥርጣሬን)

የአንቀጽ ተፍሲር፦

አላህ በዚህ አንቀጽ ላይ የከሓዲዎችን ግትርነትና ምክንያት ፍለጋ ያሳያል። እነርሱ “ሙሐመድ ሰው ነው እንጂ መልአክ ለምን አልተላከም?” ይሉ ነበር። አላህ እንዲህ ሲል ይመልሳል፦ መልእክተኛውን መልአክ ባደረግነው ኖሮ፣ እርሱን በሰው መልክ ባደረግነው ነበር፤ ምክንያቱም ሰዎች መልአክን በተፈጥሮ መልኩ ማየትና መስማት አይችሉምና። መልአኩ በሰው መልክ ቢመጣም፣ እንደገና ተመሳሳይ ጥርጣሬ ውስጥ ይገቡ ነበር፤ “ይህ ሰው ነው ወይስ መልአክ?” ብለው ያምታቱ ነበር። ይኸውም ልክ በነቢዩ ሙሐመድ (ሶለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) ላይ እንዳደረጉት ጥርጣሬ ነው። ይህ የሚያሳየው ችግራቸው መልእክተኛው ሰው መሆኑ ሳይሆን፣ እውነትን ለመቀበል ያላቸው ፈቃደኝነት ማጣት መሆኑን ነው።

ከአንቀጹ የተማርናቸው ትምህርቶች፦

• አላህ የሰውን ተፈጥሮ አውቆ መልእክቱን በሰው መልእክተኞች አማካኝነት ማድረሱ ትልቅ ጸጋ ነው፤ ሰዎች ከመሳያቸው ጋር ተነጋግረው እንዲረዱ ነው።
• የከሓዲዎች ቅሬታ ሁልጊዜ ምክንያት ፍለጋ እንጂ እውነትን ለማወቅ ፍላጎት አይደለም፤ ስለዚህ ማንኛውም ነገር ብናቀርብላቸው አይቀበሉም።
• ነቢያት ሁሉ ሰዎች ነበሩ፤ ይህ ደግሞ ሰዎች እነርሱን በመከተል የአላህን ትእዛዝ መፈጸም እንዲችሉ ነው፤ ምክንያቱም ሰው የማይችለውን ነገር መጠየቅ አይቻልምና።
• እውነትን ለመቀበል ንጹህ ልብና ቅን ዓላማ ያስፈልጋል፤ ልብ ከታመመ ማንኛውም ማስረጃ ቢቀርብ አይጠቅምም።