سورت انعام — آیت 10

د کلمو معناګانې:

• اسْتُهْزِئَ: مسخره شوی و، ملنډې ورسره شوې دي.
• فَحَاقَ: راګېر کړل، چاپېره شول، واقع شو پر دوی باندې.
• سَخِرُوا: ملنډې يې وکړې، مسخره يې کړل.
• يَسْتَهْزِئُونَ: ملنډې کوي، مسخره کوي.

د آيت تفسير:

الله تعالی خپل محبوب رسول حضرت محمد ﷺ ته تسلي ورکوي او فرمايي: لکه څنګه چې ستا قوم تا مسخره کوي او ستا په دعوت ملنډې وهي، دا يو نوی کار نه دی، بلکې له تا مخکې هم ډېرو امتونو خپل پيغمبران مسخره کړي دي. کله چې پيغمبرانو دوی ته د الله د عذاب ګواښ وکړ، نو دوی به مسخره کول او ويل به چې دا عذاب راولئ که رښتيني يئ. خو پايله دا شوه چې هغه عذاب چې دوی به ورسره ملنډې کولې، په حقيقت کې پر دوی راګېر شو او هغوی يې ونغښتل. دا د الله تعالی په قدرت کې وه چې د مسخره کوونکو جزا يې ورکړه او هغه څه يې پر دوی واقع کړل چې دوی به يې ناشونی ګاڼه.

فايدې او عبرتونه:

1. د پيغمبرانو لاره همدا وه: استهزاء او ملنډې د پيغمبرانو په لاره کې يو ازموينه ده، نو ننګه بايد نه شي چې څوک په دين ملنډې کوي، ځکه دا د پخوانيو امتونو عادت و.
2. د الله جزا حتمي ده: څوک چې د الله په آيتونو او د هغه په رسولانو ملنډې کوي، د هغوی سزا به حتماً ورته ورسېږي، که څه هم ځنډېدلې وي.
3. صبر او استقامت: دا آيت مسلمانانو ته زړورتیا ورکوي چې په دعوت او حق خبره کې ثابت قدم اوسي، ځکه بری د صبر کوونکو سره دی.
4. د استهزاء پايله: استهزاء کوونکي په خپله ملنډۍ کې ډوبېږي او هغه څه پرې راځي چې هغه يې مسخره کاوه، نو بايد له دې کار څخه ډډه وکړو.