سوره ملک — آیه 1

معانی کلمات:

• تَبَارَكَ: بزرگ و والا مقام است، و خیر و برکتش بسیار و فراوان است.
• بِيَدِهِ: در اختیار و قدرت اوست (و این تعبیر، کنایه از تسلط کامل و مالکیت مطلق است).
• الْمُلْكُ: فرمانروایی و حاکمیت مطلق بر همه چیز.
• قَدِيرٌ: توانا و قادر بر هر کاری.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، خود را با نام و صفت «تَبارَكَ» معرفی میکند؛ یعنی او ذاتی است که خیر و برکتش همهی موجودات را فرا گرفته و از هر نقص و عیبی منزّه و پاک است. او همان کسی است که فرمانروایی و حاکمیت مطلق بر تمام جهان هستی، از آسمانها و زمین گرفته تا دنیا و آخرت، تنها در دست اوست. هیچ موجودی در این پادشاهیِ گسترده، شریک و همتای او نیست و همه چیز تحت فرمان و ارادهی او قرار دارد.

او بر همه چیز تواناست؛ هیچ کاری برای او دشوار نیست، هیچ چیزی از قدرت بینهایتش خارج نیست، و هیچ موجودی نمیتواند در برابر ارادهاش مقاومت کند. آفرینش، تدبیر، زنده کردن، میراندن، پاداش و کیفر، همه به دست اوست و او بر هر چیزی که بخواهد، قادر و تواناست.

فواید و پیامهای آیه:

• شناخت عظمت و قدرت خداوند، دل انسان را از ترس و وابستگی به غیر او پاک میکند و او را تنها به خداوند امیدوار میسازد.
• یادآوری مالکیت مطلق خدا بر جهان، انسان را به تواضع و فروتنی در برابر او وا میدارد و از سرکشی و طغیان باز میدارد.
• این آیه به ما میآموزد که همهی امور به دست خداست؛ پس در سختیها و مشکلات، تنها از او یاری بخواهیم و به او توکل کنیم.
• باور به قدرت بیپایان خداوند، آرامش و اطمینان قلبی را در مؤمن ایجاد میکند و او را از ناامیدی و یأس نجات میدهد.