سورت ملک — آیت 30

د کلمو معناګانې:

• غَوْرًا: هغه اوبه چې په ځمکه کې ژورې ډوبې شوې وي او لاسرسی ورته ممکن نه وي.
• مَعِينٍ: روانې، څرگندې او هغه اوبه چې سترگې يې ویني او لاس ورته رسېږي.

د آيت تفسير:

ته (اى رسوله) دغو مشركانو ته ووايه: تاسو ما ته خبر راكړئ! كه ستاسو اوبه په ځمكه كې ډوبې او وركې شي، نو له الله پرته بل څوك دى چې تاسو ته روانې او څرگندې اوبه راوړي؟! هيڅوك نشته؛ يواځې الله جل جلاله دى چې پر خپل قدرت سره كولى شي چې تاسو ته له ځمكې نه اوبه راوباسي. دا خبره د دې لپاره ده چې مشركان په دې پوه شي چې د دوى ټول ژوند او روزي په الله پورې تړلې ده، او هغه ذات چې اوبه يې دركړې، هغه بيا هم پر هر څه قادر دى. كه الله وغواړي، د اوبو د وركېدو په سبب به تاسو له سختې تندې او مرگ سره مخ شئ، او بل څوك به تاسو ته هيڅ مرسته نه شي كولى.

فايدې:

دا آيت مونږ ته دا زده كوي چې الله تعالى د رزق او روزي يواځينى څښتن دى، او هغه ذات چې اوبه يې راكړې، هغه بيا هم پر هر څه قادر دى. مونږ بايد تل د الله شكر ادا كړو او پر هغه باندې توكل وكړو، ځكه چې زمونږ ژوند، اوبه، خواړه او هر څه د هغه په لاس كې دي. همچنان دا آيت مونږ ته د الله د قدرت يادونه كوي او مونږ هڅوي چې د الله له نعمتونو نه په ښه توگه استفاده وكړو او له هغه نه مرسته وغواړو، ځكه چې كه الله يوه شي هم راڅخه واخلي، نو بل څوك يې نشي راڅخه وركولى.