Surja El-Kalem — Ajet 35

Kuptimet e fjalëve:

• el-Muslimîn: ata që i nënshtrohen Allahut me bindje dhe e praktikojnë fenë e Tij.
• el-Muxhrimîn: kriminelët, jobesimtarët dhe ata që bëjnë shirk (i shoqërojnë Allahut diçka në adhurim).

Tefsiri i ajetit:

A mos vallë Ne do t'i bëjmë muslimanët që i nënshtrohen Allahut dhe e adhurojnë Atë me sinqeritet, të barabartë me kriminelët që i shoqërojnë Atij shok dhe e mohojnë të vërtetën? Kjo pyetje vjen si përgënjeshtrim i pretendimit të idhujtarëve të Mekës, të cilët u thoshin muslimanëve: "Nëse do të ringjallemi siç pretendoni ju, atëherë ne do të kemi pozitë më të mirë se ju dhe do të shpërblehemi më mirë se ju." Allahu i Madhërishëm i përgënjeshtron ata duke thënë se kurrsesi nuk do të jetë kështu; nuk është e mundur që shpërblimi i atyre që binden të jetë i njëjtë me dënimin e atyre që bëjnë krime. Kush ka mend të shëndoshë e di mirë se nuk mund të barazohen ata që ndjekin rrugën e drejtë me ata që humbin në errësirën e mëkatit dhe mosbesimit. Pra, kuptimi është: Ne nuk do t'i bëjmë kurrsesi muslimanët si kriminelët në shpërblim dhe dënim, sepse drejtësia e Allahut kërkon që secili të marrë atë që meriton.

Përfitimet nga ajeti:

1. Drejtësia e Allahut të Madhërishëm është e përsosur; Ai nuk i barazon njerëzit e mirë me të këqijtë, por secili do të shpërblehet sipas veprave të tij.
2. Ajeti ngjall shpresë te muslimanët dhe i bën ata të qëndrojnë të vendosur në bindje ndaj Allahut, sepse ata e dinë se mundi i tyre nuk do të humbasë dhe se do të kenë shpërblim të madh tek Zoti i tyre.
3. Ajeti përmban një paralajmërim të fortë për kriminelët dhe jobesimtarët se nuk do të shpëtojnë nga dënimi i Allahut dhe se nuk do të kenë asnjë përparësi mbi besimtarët në Ditën e Gjykimit.
4. Nga ky ajet mësojmë se barazia në trajtim ndërmjet të mirës dhe të keqes është e papranueshme në logjikën e shëndoshë dhe në drejtësinë hyjnore, prandaj muslimani duhet ta dojë të mirën dhe ta urrejë të keqen, duke u përpjekur që gjithmonë të jetë në radhën e muslimanëve të sinqertë.