Surja El-Hakka — Ajet 33

Kuptimet e fjalëve:

• إِنَّهُ: vërtet ai (përemri i kthimit i referohet mëkatarit të madh).
• كَانَ لَا يُؤْمِنُ: ishte ai që nuk besonte.
• بِاللَّهِ الْعَظِيمِ: në Allahun, të Madhërishmin, Zotin e vetëm të vërtetë.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet vjen si vazhdim i përshkrimit të fatit të mëkatarit të madh në Ditën e Gjykimit, ku engjëjt urdhërohen ta kapin atë dhe ta hedhin në zjarrin e Xhehenemit, pasi i lidhin duart në qafë me pranga dhe e futin në një zinxhir të gjatë. Arsyeja e këtij dënimi të ashpër është se ai në jetën e tij tokësore nuk besonte në Allahun e Madhërishëm, nuk e pranonte Atë si Zot të vetëm dhe nuk i bindej urdhrave të Tij. Ai nuk e njohu madhështinë e Krijuesit të tij, nuk e adhuroi Atë dhe nuk e ndoqi udhëzimin e Tij. Ky mosbesim ishte burimi i të gjitha veprave të tij të këqija, sepse ai që nuk beson në Allahun, nuk ka frikë nga llogaria dhe nuk ka shpresë në shpërblimin e Tij, prandaj vepron lirisht në mëkate dhe i largon njerëzit nga e mira, siç ishte moskujdesi i tij për ushqimin e të varfërve dhe nevojtarëve.

Përfitimet nga Ajeti:

• Besimi në Allahun e Madhërishëm është themeli i çdo të mire dhe burimi i lumturisë në të dyja botët; kush e humb këtë besim, humb gjithçka.
• Dënimi në Xhehennem është pasojë e drejtë e mosbesimit dhe mosbindjes ndaj Allahut, sepse Ai është i Drejtë në gjykimin e Tij.
• Ajeti na mëson se veprat e mira, si ushqimi i të varfërve, janë shenjë e besimit të sinqertë dhe se besimi nuk është vetëm fjalë, por vepër dhe bindje.
• Na nxit të reflektojmë mbi madhështinë e Allahut dhe të kemi frikë nga dënimi i Tij, duke u përpjekur të jemi prej besimtarëve që e adhurojnë Atë dhe i ndihmojnë njerëzit.