Surja El-Hakka — Ajet 34

Kuptimi i fjalëve:

• وَلَا يَحُضُّ: nuk i nxit të tjerët, nuk i bën thirrje.
• طَعَامِ الْمِسْكِينِ: ushqimi i të varfrit që ka nevojë.

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet vjen në vazhdën e përshkrimit të fatit të mjerueshëm të mëkatarëve në Ditën e Gjykimit, ku ata do të hidhen në zjarrin e Xhehenemit për shkak të veprave të tyre të këqija. Allahu i Lartësuar përmend një nga shkaqet kryesore që i çoi ata në këtë dënim të tmerrshëm: ata nuk e nxisnin veten e tyre, as të tjerët, për të ushqyer të varfrit dhe nevojtarët. Ata jo vetëm që nuk jepnin nga pasuria e tyre për të varfrit, por as nuk i ftonin të tjerët që ta bënin këtë vepër të mirë. Kjo tregon zemërgurësinë e tyre të skajshme dhe mungesën e mëshirës ndaj krijesave të Allahut, gjë që është shenjë e mungesës së besimit të vërtetë në zemrat e tyre. Ata ishin të ndarë nga realiteti i njerëzve në nevojë, nuk i ndjenin dhimbjet e tyre dhe nuk bënin asgjë për t'i lehtësuar ato. Ky qëndrim tregon se ata e kishin braktisur një nga themelet e fesë islame, e cila është solidariteti shoqëror dhe kujdesi për të dobëtit.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Islami është fe e mëshirës dhe e solidaritetit; ai nuk mjaftohet vetëm me besimin në zemër, por kërkon vepra konkrete në ndihmë të të tjerëve.
2. Nxitja e të tjerëve për të bërë mirë është po aq e rëndësishme sa vetë vepra e mirë; kush nuk mund të japë nga pasuria e tij, mund të fitojë shpërblim duke i nxitur të tjerët që të japin.
3. Kujdesi për të varfrit dhe nevojtarët është shenjë e besimit të sinqertë dhe e pastërtisë së zemrës, ndërsa neglizhimi i tyre është shenjë e zemërgurësisë dhe e largësisë nga rruga e Allahut.
4. Ky ajet na mëson se feja jonë nuk është vetëm marrëdhënie vertikale me Allahun, por edhe marrëdhënie horizontale me njerëzit; adhurimi i vërtetë përfshin edhe të mirën ndaj krijesave.
5. Në Ditën e Gjykimit, njeriu do të pyetet për veprat e tij dhe për atë që ka bërë për të tjerët; prandaj duhet ta shfrytëzojmë jetën tonë për të ndihmuar sa më shumë njerëz në nevojë, që të fitojmë kënaqësinë e Allahut dhe shpëtimin në botën tjetër.