سوره حاقه — آیه 36

معانی کلمات:

• غِسْلین: چرکاب و زردابی که از بدن اهل دوزخ جاری میشود.

تفسیر آیه:

برای این کافرِ گناهکار در روز قیامت، نه خویشاوندی هست که عذاب را از او دفع کند و نه دوستی که به فریادش برسد. همچنین هیچ غذایی برای او نیست، مگر از چرکاب و زردابی که از تن اهل آتش بیرون میآید. این غذا تنها سهم کسانی است که بر کفر و گناه اصرار ورزیدهاند و در دنیا از راه حق رویگردان شدهاند. این خوراکِ بسیار پلید و متعفن، نه تنها سیرشان نمیکند، بلکه عذابشان را دوچندان میسازد.

فواید و پیامهای آیه:

• سرنوشت کافران و گناهکارانِ مصرّ، بسیار دردناک و وحشتناک است؛ چنانکه حتی غذایشان نیز از پلیدترین چیزها خواهد بود.
• این آیه هشداری جدی به انسانهاست که در دنیا به فکر توبه و بازگشت به سوی خدا باشند، تا از چنین عاقبت شومی در امان بمانند.
• لطف و رحمت خداوند نسبت به مؤمنان آشکار میشود؛ چرا که آنان را از چنین عذابی نجات داده و به نعمتهای جاودان بهشتی مهمان میکند.
• شناخت عاقبت بد گناهکاران، انسان را به شکرگزاری از نعمت هدایت و ایمان وا میدارد و او را در مسیر بندگی استوارتر میسازد.