اعراف سۈرىسى — ئايەت 130

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• «آلَ فِرْعَوْنَ»: پىرئەۋننىڭ ئەگەشكۈچىلىرى ۋە قەۋمى.
• «السِّنِينَ»: كۆپ يىللىق قەھەتچىلىك، ئاچارچىلىق يىللىرى.
• «نَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرَاتِ»: مېۋە-چېۋىلەرنىڭ ۋە زىرائەتلەرنىڭ ئازىيىشى، ھوسۇلنىڭ كېمىيىشى.
• «يَذَّكَّرُونَ»: ئەسلىگە كېلىشى، ئىبرەت ئېلىشى، تەۋبە قىلىشى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە پىرئەۋننىڭ قەۋمىگە قانداق سىناق قىلغانلىقىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار پىرئەۋنغا ئەگىشىپ، ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرۈپ، ھەقىقەتنى ئىنكار قىلغان ئىدى. شۇڭا ئاللاھ ئۇلارنى قەھەتچىلىك ۋە ئاچارچىلىق بىلەن جازالىدى، يەنى كۆپ يىللار داۋامىدا يامغۇر ياغمىدى، يەر قۇرغاقلىشىپ، ئېكىن-تىكىنلەر ئۈنمىدى. بۇنداق قىيىنچىلىق ئاساسەن چۆل-باياۋاندا ياشايدىغان كۆچمەنلەرگە كەلدى. شۇنىڭ بىلەن بىرگە، شەھەر-قەلئەلەردە ياشايدىغانلارغا مېۋە-چېۋە ۋە زىرائەتلەرنىڭ ئازىيىشى بىلەن سىناق قىلىندى. بۇ سىناقلارنىڭ ھەممىسى ئۇلارنىڭ ئۆزلىرىگە كەلگەن بۇ مۇسىبەتلەرنىڭ كۇفرى ۋە گۇناھلىرى تۈپەيلىدىن ئىكەنلىكىنى چۈشىنىپ، ئىبرەت ئېلىشى، ئاللاھقا تەۋبە قىلىشى ۋە ئىمانغا كېلىشى ئۈچۈن ئىدى.

بۇ ئايەتتىن شۇنى ئۆگىنىمىزكى، ئاللاھ بەندىلىرىنى بەزىدە قىيىنچىلىق ۋە مۇسىبەتلەر بىلەن سىنايدۇ. بۇ سىناقلار ئاللاھنىڭ غەزىبىنىڭ ئالامىتى بولۇشى مۇمكىن، شۇنداقلا بەندىلەرنىڭ قەلبىنى يۇمشىتىپ، ئاللاھقا يۈزلىنىشىگە ۋە ئاخىرەت ئۈچۈن ئەمەل قىلىشىغا تۈرتكە بولۇشى مۇمكىن. قىيىنچىلىق ۋاقتىدا ئىنسان ئۆزىنىڭ ئاجىزلىقىنى ھېس قىلىپ، پەرۋەردىگارىغا ئىلتىجا قىلىدۇ. شۇڭا بىز مۇسىبەت ۋە قىيىنچىلىقلارغا دۇچ كەلگەندە، ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، گۇناھلىرىمىزدىن يېنىشىمىز ۋە ئۇنىڭ رەھمىتىگە ئۈمىد باغلىشىمىز كېرەك. بۇ ئايەت بىزگە ئاللاھنىڭ بەندىلىرىنى تەربىيىلەش ۋە ئۇلارنى ھەقىقەتكە قايتۇرۇش ئۈچۈن تۈرلۈك ئۇسۇللارنى قوللىنىدىغانلىقىنى كۆرسىتىدۇ. ئاللاھنىڭ رەھمىتى كەڭ، ئەمما ئۇنىڭ ئازابىمۇ قاتتىق. شۇڭا ئەقىللىق ئىنسان ھەر قانداق ئەھۋالدا ئاللاھنى ئەسلىشى، شۈكرى قىلىشى ۋە سەۋر قىلىشى لازىم.