சூரா அல்-அஆராஃப் — வசனம் 130

சொற்பொருள்:

• بِالسِّنِينَ: பஞ்ச ஆண்டுகள், வறட்சி காலங்கள் (பயிர்கள் விளையாத கடினமான ஆண்டுகள்).
• نَقْصٍ مِنَ الثَّمَرَاتِ: கனிகளிலும் விளைச்சல்களிலும் ஏற்படுத்தப்பட்ட குறைவு.
• لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ: அவர்கள் நல்லுணர்வு பெற்று, படிப்பினை அடைந்து, தங்கள் தவறுகளிலிருந்து திரும்புவார்கள் என்பதற்காக.

விளக்கம்:

இறைவன் தனது தூதர் மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) காலத்தில் ஃபிர்அவ்னின் கூட்டத்தினரைப் பல்வேறு சோதனைகளுக்கு உள்ளாக்கினான். அவர்கள் பேராசை, செருக்கு, அக்கிரமம் ஆகியவற்றில் மூழ்கியிருந்ததால், அவர்களைப் பயிர்கள் விளையாத பஞ்ச ஆண்டுகளால் பிடித்தான். நாட்டுப்புறங்களில் வறட்சியும், நகரங்களில் கனிகள், தானியங்கள், விளைச்சல்கள் குறைவும் ஏற்படுத்தப்பட்டன. இதன் நோக்கம் அவர்கள் தங்கள் நிலையைச் சிந்தித்து, இது தங்கள் நிராகரிப்பு மற்றும் அக்கிரமங்களின் விளைவு என்பதை உணர்ந்து, இறைவனிடம் திரும்பி பாவமன்னிப்புக் கோர வேண்டும் என்பதே. ஏனெனில், இத்தகைய துன்பங்கள் இதயங்களை மென்மையாக்கி, மனிதனை இறைவனை நோக்கி திருப்பும் சக்தி கொண்டவை. ஆனால் அவர்கள் இந்தச் சோதனைகளிலிருந்தும் பாடம் கற்கவில்லை என்பதை அடுத்தடுத்த வசனங்கள் காட்டுகின்றன.

பயன்கள்:

1. இறைவன் தன் படைப்புகளைப் பல்வேறு வழிகளில் சோதிப்பது அவர்களின் நன்மைக்காகவே; அவர்கள் திருந்தி நல்வழி பெற வேண்டும் என்பதே அவனது நோக்கம்.
2. பஞ்சம், வறட்சி, விளைச்சல் குறைவு போன்ற இயற்கைச் சிக்கல்கள் மனிதனின் செயல்களின் விளைவாகவும், இறைவனின் எச்சரிக்கையாகவும் இருக்கலாம்; எனவே அவற்றைச் சந்திக்கும்போது மனிதன் தன்னைத் திருத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
3. துன்பங்கள் இதயத்தை மென்மையாக்கி, இறைவனை நோக்கி திரும்பச் செய்யும்; எனவே அவற்றைப் பொறுமையுடன் எதிர்கொண்டு, பாவமன்னிப்புக் கோருவது சிறந்த வழி.
4. இறைவன் தன் தூதர்களை நிராகரிப்பவர்களுக்கு உடனடியாகத் தண்டனை வழங்காமல், அவர்களுக்கு வாய்ப்புகளும் எச்சரிக்கைகளும் அளிப்பது அவனது கருணையைக் காட்டுகிறது; எனவே மனிதன் இறைவனின் கருணையில் நம்பிக்கை வைத்து, அவனிடம் திரும்ப வேண்டும்.