اعراف سۈرىسى — ئايەت 131

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• الحَسَنَةُ: ياخشىلىق، بەرىكەت، مولچىلىق ۋە كەڭچىلىك.
• سَيِّئَةٌ: يامانلىق، قەھەتچىلىك، قىممەتچىلىك ۋە كۈلپەت.
• يَطَّيَّرُوا: ئۇلار بەدبەختلىككە يورۇپ، شۇملىق دەپ قارىدى.
• طَائِرُهُمْ: ئۇلارنىڭ بەختى، يەنى ئۇلارغا يېتىدىغان ياخشى-يامانلىق.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە پىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ قەۋمىنىڭ ئەخلاقسىزلىقىنى ۋە نادانلىقىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلارغا مولچىلىق، بەرىكەت ۋە كەڭچىلىك كەلگەندە: «بۇ بىزنىڭ ھەققىمىز، بىز بۇنىڭغا لايىق» دەپ، ئاللاھقا شۈكۈر قىلماي، ئۆزلىرىنى ھەممە ياخشىلىققا لايىق دەپ ھېسابلايتتى. ئەمما ئۇلارغا قەھەتچىلىك، قىممەتچىلىك ياكى باشقا كۈلپەتلەر يەتكەندە، بۇنى مۇسا ئەلەيھىسسالام ۋە ئۇنىڭ بىلەن بولغان مۇئمىنلەرگە يورۇپ، ئۇلارنى شۇملىق دەپ قارايتتى. ئۇلارنىڭ بۇ خىل قارىشى پۈتۈنلەي خاتا ئىدى. ھەقىقەتەن ئۇلارغا يېتىدىغان ھەر قانداق ياخشىلىق ياكى يامانلىق ئاللاھنىڭ تەقدىرى ۋە ھۆكمى بىلەن بولىدۇ. ئۇلارنىڭ گۇناھلىرى ۋە كۇفرى تۈپەيلىدىن ئۇلارغا كۈلپەت كېلەتتى. لېكىن ئۇلارنىڭ كۆپچىلىكى بۇ ھەقىقەتنى بىلمەيتتى، چۈنكى ئۇلار نادانلىق ۋە گۇمراھلىق ئىچىدە غەرق بولغان ئىدى.

بۇ ئايەتتىن ئىبرەت ئېلىش كېرەككى، بىزگە ياخشىلىق يەتكەندە ئاللاھقا شۈكۈر قىلىشىمىز، يامانلىق يەتكەندە سەۋر قىلىپ، ئۇنى ئاللاھنىڭ سىنىقى دەپ بىلىشىمىز لازىم. ھەرگىز باشقىلارنى شۇملىق دەپ قاراش ياكى ئۇلارغا يورۇش توغرا ئەمەس. ھەممە ئىش ئاللاھنىڭ قولىدا، ئۇنىڭ تەقدىرى بىلەن بولىدۇ. ئاللاھ بىزنى ھەقىقەتنى چۈشىنىدىغان، شۈكۈر قىلىدىغان ۋە سەۋر قىلىدىغان بەندىلەردىن قىلسۇن.