ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 130

የቃላት ፍችዎች፡-

• በል-ሲኒን (በስኒን)፡- የድርቆት ዓመታት ማለት ነው።
• ወነቅስ (እና መቀነስ)፡- መጉደል እና መቀነስ ማለት ነው።
• ኢ-ሰመራት (ከፍሬዎች)፡- የእርሻ ምርቶች እና የዛፍ ፍሬዎች ማለት ነው።
• የተዘከሩ (ይገነዘባሉ)፡- ይመለሳሉ፣ ይገሰጻሉ እና ወደ እውነት ይመለሳሉ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፡-

አላህ በእርግጥ ፈርዖንን እና ሕዝቦቹን በድርቆት ዓመታት እና በፍሬዎችና በሰብሎች መቀነስ ያዛቸው መሆኑን በዚህ አንቀጽ አስታውቋል። ይኸውም በበረሃ አካባቢ ለሚኖሩት በዝናብ መቆምና በመሬት ድርቀት ሲሆን፣ በከተማ ለሚኖሩት ደግሞ በፍሬና በሰብል መመናመን ነበር። ይህ ፈተና የደረሰባቸው ይገሰጹ ዘንድ፣ ከክህደታቸውና ከግብዝናቸው ይመለሱ ዘንድ፣ እና ወደ አላህ በመጸጸት ይፈጩ ዘንድ ነው። ችግርና መከራ ልብን ስለሚያለሰልስ እና ወደ አላህ እንዲመለስ ስለሚያደርግ ይህ ቅጣት ለእነርሱ የማስተዋል ምክንያት እንዲሆናቸው ተፈልጓል።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

• አላህ ባሪያዎቹን በፈተናና በችግር ይፈትናቸዋል፤ ይኸውም ከጥፋት እንዲመለሱና ወደ እርሱ እንዲቃረቡ ለማድረግ ነው። ይህ የአላህ ጥበብና ለባሪያዎቹ ያለው ርኅራኄ ያሳያል።
• መከራና ችግር ለሰው ልብ መገሰጫና መነቃቃት ነው፤ ሰው በጸጋ ጊዜ ሊረሳው የሚችለውን የአላህን ትዝታ ችግር ያስታውሰዋል።
• በጸጋ ጊዜ ማመስገንና በችግር ጊዜ መጸጸት የሙእሚን ባሕርይ ነው፤ አላህ በችግር ሲፈትነን ወደ እርሱ መመለስ የእምነት ምልክት ነው።
• ዓለማዊ ጸጋዎች ዘላቂ አይደሉም፤ ስለዚህ ሰው በሀብትና በጸጋ ኩሩ መሆን የለበትም፤ ሁሉም በአላህ እጅ ነው።
• ቅጣትና ፈተና ሲመጣ ከክፋት መመለስና ወደ አላህ መጸጸት የመዳን መንገድ ነው፤ ጸጋን የሚጠብቅ እና ቅጣትን የሚከላከል ነው።