Sura Al-A'raf — Aya 130

Maana ya Maneno:

• بِالسِّنِينَ: Miaka ya ukame na kipindi cha njaa.
• نَقْصٍ مِنَ الثَّمَرَاتِ: Kupungua kwa mazao na matunda ya ardhi.
• يَذَّكَّرُونَ: Wanakumbuka, wanapata mawaidha na wanarudi kwenye kumuamini Mwenyezi Mungu.

Tafsiri ya Aya:

Hakika tulimuadhibu Fir'awn na watu wake kwa kuwapata na miaka ya ukame na kipindi kigumu cha njaa, na tukawapunguzia mazao na matunda ya ardhi yao. Hii ilikuwa ni kipimo na adhabu kutoka kwetu kwa ajili ya makosa yao na ukaidi wao. Tulifanya hivyo kwa matumaini kwamba watajikumbusha, watapata mawaidha, na watatambua kwamba haya yote yaliyowapata ni kwa sababu ya kukanusha kwao ukweli, hivyo wakarejea kwa Mwenyezi Mungu kwa toba na kuamini. Maana yake ni kwamba Mwenyezi Mungu aliwapa adhabu ya aina mbili: adhabu ya ukame kwa wakazi wa jangwani (wafugaji), na adhabu ya kupungua kwa mazao kwa wakazi wa miji (wakulima). Huu ni utaratibu wa Mwenyezi Mungu kwa waja wake wenye ukaidi, kwani shida na misiba hulainisha nyoyo na kuzifanya zirudi kwa Mwenyezi Mungu.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Mwenyezi Mungu humuadhibu mja kwa njia ya misiba na shida ili kumrudisha kwenye njia ya sawa, na hii ni rehema kutoka kwake kwa waja wake.
2. Ukame, njaa, na kupungua kwa mazao ni miongoni mwa majaribio ambayo Mwenyezi Mungu huwapima waja wake ili kuwaonyesha udhaifu wao na kuwafanya wamtegemee Yeye pekee.
3. Shida na misiba ni sababu ya kulainisha nyoyo na kuzifanya zikumbuke Mwenyezi Mungu, kwani mtu anapokuwa katika neema huwa anasahau, lakini anapopata shida hurudi kwa Mwenyezi Mungu.
4. Aya inatuonyesha kwamba Mwenyezi Mungu ni Mwingi wa rehema, kwani kabla ya kuadhibu kwa adhabu kubwa, huanza na adhabu ndogo kama ukame na kupungua kwa mazao, ili waja wake warejee kwake kabla ya adhabu kubwa kuwafikia.
5. Kujikumbusha na kupata mawaidha ni miongoni mwa neema kubwa za Mwenyezi Mungu kwa mja wake, kwani ndiyo njia ya kurejea kwenye toba na kuongoka.