Сураи Аль-Араф Оят 141 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва шуморо аз оли Фиръавн раҳонидем. Ба азобҳои сахтарин меозурданд,…

Аль-Араф · 141/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَإِذْ أَنجَيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ ۝١٤١

🔤 Transliteration

Wa iz anjainaakum min Aali Fir`awna yasoomoo nakum sooo`al `azaab, yuqattiloona abnaaa`akum wa yastahyoona nisaaa`akum; wa fee zaalikum balaaa`um mir Rabbikum `azeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва шуморо аз оли Фиръавн раҳонидем. Ба азобҳои сахтарин меозурданд, писаронатонро мекуштанд ва занонатонро зинда мегузоштанд ва дар ин аз ҷониби Парвардигоратон озмоише бузург буд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

«أَنجَيْنَاكُم»: моро наҷот додед, аз азоб раҳо кардем.
«آلِ فِرْعَوْنَ»: пайравони фиръавн ва қавми ӯ.
«يَسُومُونَكُمْ»: шуморо гирифтори мекарданд, мечашониданд.
«سُوءَ الْعَذَابِ»: бадтарин ва сахттарин азоб.
«يُقَتِّلُونَ»: мекуштанд, ба қатл мерасонданд (бо шиддат).
«يَسْتَحْيُونَ»: зинда мегузоштанд, барои хизмат нигоҳ медоштанд.
«بَلَاءٌ»: имтиҳон, озмоиш ва неъмат.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло ба фарзандони Исроил хотиррасон мекунад, ки чӣ гуна неъмати бузурги Худро ба онҳо арзанда кард. Вақте ки онҳо дар дасти фиръавн ва қавми ӯ дар ҳолати хорӣ ва залолат буданд, Аллоҳ онҳоро аз он фалокат наҷот дод. Фиръавн ва пайравонаш ба онҳо сахттарин азобро мечашониданд: писарони онҳоро мекуштанд, то ки наслашон кам шавад ва қувваташон заиф гардад, ва занони онҳоро зинда нигоҳ медоштанд, то ки ба онҳо хизмат кунанд ва онҳоро хор кунанд. Ин ҳолат барои фарзандони Исроил озмоиши бузург ва неъмати азим аз ҷониби Парвардигорашон буд. Пас аз он Аллоҳ онҳоро аз дасти фиръавн раҳо кард, то ки шукргузор бошанд ва ба Ӯ имон оваранд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Аллоҳ бандагони худро дар вақти сахтӣ ва мазлумият фаромӯш намекунад ва онҳоро наҷот медиҳад.
Сабр кардан дар роҳи имон ва таҳаммул кардани озмоишҳо ба неъмат ва раҳмати Аллоҳ мерасонад.
Ҳар як сахтӣ ва озмоиш метавонад воситаи поксозӣ ва боло рафтани дараҷа бошад.
Шукргузорӣ ба неъматҳои Аллоҳ вазифаи ҳар як банда аст, зеро Ӯ ҳамеша роҳи наҷотро нишон медиҳад.
Ин оят моро ба ёдоварии неъматҳои Аллоҳ ва дурӣ аз ношукрӣ ташвиқ мекунад ва муҳаббати дилро ба ислом ва Қуръон зиёд мегардонад.

📜 Оят 139-143 — Сураи Аль-Араф

139إِنَّ هَٰؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Он чӣ инҳо дар онанд, нобудшаванда ва коре, ки мекунанд, ботил аст».

140قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَٰهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ

Гуфт: «Оё ҷуз Оллоҳ бароятон худое биҷӯям ва ҳол он ки Ӯст, ки шуморо бар ҷаҳониён бартарӣ бахшид?»

141وَإِذْ أَنجَيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ

142۞ وَوَاعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ

Сӣ шаб бо Мӯсо ваъда ниҳодем ва даҳ шаби дигар бар он афзудем, то ваъдаи Парвардигораш чиҳил шаби комил шуд. Ва Мӯсо ба бародараш Ҳорун гуфт: «Бар қавми ман ҷонишини ман бош ва роҳи салоҳ пеш гир ва ба тариқи фасодкорон марав».

143وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَٰكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ

Чун Мӯсо ба миъодгоҳи (ваъдагоҳи) мо омад ва Парвардигораш бо ӯ сухан гуфт, гуфт: Эй Парвардигори ман, бинамой, то дар ту назар кунам». Гуфт: Ҳаргиз Маро нахоҳӣ дид. Ба он кӯҳ бингар. Агар бар ҷои худ қарор ёфт, ту низ Маро хоҳӣ дид». Чун Парвардигорзш бао кӯҳ таҷаллӣ кард, кӯҳро ба замин яксон кард ва Мӯсо беҳуш бияфтод. Чун ба хуш омад, гуфт: «Ту покӣ, ба Ту бозгаштам ва ман гахустини мӯъминонам».

← Оят 140 📖 Аль-Араф Оят 142 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

141Оят

Тарҷума — Аль-Араф 141

Сураи Аль-Араф Оят 141 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва шуморо аз оли Фиръавн раҳонидем. Ба азобҳои сахтарин меозурданд,…

Сураи Оят 141/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 139–143. Ба Тоҷикӣ: Русский.