Surah Al-A'raf — Talata 147

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• حَبِطَتْ – nawalan ng bisa, nasayang, o nawala ang halaga.
• آيَاتِنَا – ang mga tanda at katibayan ni Allah sa Kanyang kapangyarihan at mga aral.
• لِقَاءِ الْآخِرَةِ – ang pakikipagkita kay Allah sa Kabilang Buhay, ang Araw ng Muling Pagkabuhay at Pagtutuos.

Interpretasyon ng Talata:

Ang mga taong nagpasinungaling sa mga tanda ni Allah at sa Kanyang mga patunay, at nagtakwil sa katotohanan ng pakikipagkita sa Kanya sa Kabilang Buhay—ang kanilang mga gawa ay mawawalan ng saysay at magiging walang kabuluhan, tulad ng isang bagay na hindi kailanman umiral. Ito ay sapagkat ang kanilang mga gawa ay kulang sa pinakamahalagang kondisyon: ang pananampalataya kay Allah at ang matibay na paniniwala sa Kanyang gantimpala at parusa. Sa Araw ng Paghuhukom, sila ay hindi gagantihan ng anuman maliban sa nararapat sa kanilang mga ginawa sa mundong ito—ang kanilang kawalang-paniniwala at mga kasalanan—at ang kabayaran nito ay ang walang hanggang pananatili sa Apoy ng Impiyerno.

Mga Aral at Benepisyo:

• Ang pananampalataya ang pundasyon ng lahat ng mabubuting gawa; kung wala ito, ang anumang gawain, gaano man karami o kahusay, ay hindi tatanggapin ni Allah.
• Ang pagpapahalaga sa Kabilang Buhay at ang paghahanda para dito ay nagbibigay ng tunay na kahulugan sa ating mga pagsisikap sa mundong ito.
• Ang katarungan ni Allah ay ganap: bawat isa ay tatanggap ng kabayaran ayon sa kanyang ginawa, walang labis at walang kulang. Ito ay nagpapaalala sa atin na maging maingat sa ating mga aksyon at magsikap na maging matuwid.
• Ang pag-iisip sa Araw ng Muling Pagkabuhay ay nagtutulak sa atin na ituwid ang ating mga pagkakamali at bumalik sa landas ng katotohanan bago pa man huli ang lahat.