Сураи Аль-Араф Оят 154 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун хашми Мӯсо фурӯ нишаст, тахтаҳоро баргирифт. Ва дар навиштаҳои…

Аль-Араф · 154/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْوَاحَ ۖ وَفِي نُسْخَتِهَا هُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ۝١٥٤

🔤 Transliteration

Wa lammaa sakata `am Moosal ghadabu akhazal al waaha wa fee nnuskhatihaa hudanw wa rahmatul lillazeena hum li Rabbihim yarhaboon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун хашми Мӯсо фурӯ нишаст, тахтаҳоро баргирифт. Ва дар навиштаҳои он барои онҳое, ки аз Парвардигорашон метарсанд, ҳидоят ва раҳмат буд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшансозӣ талаб мекунанд:

«سَكَتَ» — ором шуд, фурӯ нишаст ва аз байн рафт.
«الْغَضَبُ» — хашм, қаҳр.
«الْأَلْوَاحَ» — лавҳҳо, яъне санглавҳҳое, ки Таврот дар онҳо навишта шуда буд.
«نُسْخَتِهَا» — он чи дар онҳо навишта ва сабт шудааст.
«هُدًى» — ҳидоят, роҳнамоӣ аз гумроҳӣ.
«رَحْمَةٌ» — раҳмат, марҳамат, наҷот аз азоб.
«يَرْهَبُونَ» — метарсанд, аз худо метарсанд ва аз азоби Ӯ хавф мекунанд.

Тафсири оят:

Ҳангоме ки хашми Мӯсо (алайҳис-салом) фурӯ нишаст ва ором шуд — баъд аз он ки лавҳҳоро аз шадидии ғазаб ба замин партофта буд — онҳоро боз гирифт. Дар он лавҳҳо роҳнамоӣ ба сӯи ҳақ ва раҳмату марҳамат буд барои касоне, ки аз Парвардигори худ метарсанд ва аз азоби Ӯ хавф доранд. Яъне, ин лавҳҳо ҳидоят аз гумроҳӣ ва раҳмат аз азобро дар бар доштанд барои онҳое, ки дилҳояшон аз тақво ва хавфи Худо пур аст.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

Худованд паёмбаронашро низ инсонҳое қарор додааст, ки эҳсосот доранд; хашми Мӯсо (алайҳис-салом) барои Худо буд, на барои нафси худ, ва ин нишонаи ихлоси ӯст.
Оромиш ва фурӯ нишастани хашм сифати некӯи муъминон аст; ғазабро бояд ба зудӣ тарк кард ва ба корҳои некӯ шурӯъ намуд.
Китобҳои Худо сарчашмаи ҳидоят ва раҳматанд барои бандагони тақводор; ҳар кас ба онҳо паноҳ барад, роҳи рост ва оромишро меёбад.
Тақво ва хавфи Худо калиди баҳрагирӣ аз ҳидояту раҳмати Илоҳӣ аст; ҳар ки аз Парвардигори худ метарсад, дилаш барои қабули роҳнамоии Ӯ омода мешавад.
Ин оят моро ба сӯи он ҳидоят мекунад, ки Қуръони Карим низ барои инсонҳо ҳидоят ва раҳмат аст, ба шарти он ки бо дили тақводор ва таслим ба он рӯ оварем.

📜 Оят 152-156 — Сураи Аль-Араф

152إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ

Онон, ки гӯсоларо интихобиданд, ба зудӣ ба ғазаби Парвардигорашон гирифтор хоҳанд шуд ва дар зиндагонии инҷаҳонӣ ба хори хоҳанд афтод. Дурӯғсозонро инчунин ҷазо мадиҳем!

153وَالَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئَاتِ ثُمَّ تَابُوا مِن بَعْدِهَا وَآمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ

Онон, ки содиркунандаи корҳои бад шуданд, он гоҳ тавба карданд ва имон оварданд, бидонанд, ки Парвардигори ту пас аз тавба бахшояндаву меҳрубон аст!

154وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْوَاحَ ۖ وَفِي نُسْخَتِهَا هُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ

155وَاخْتَارَ مُوسَىٰ قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِّمِيقَاتِنَا ۖ فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُم مِّن قَبْلُ وَإِيَّايَ ۖ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا ۖ إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَاءُ وَتَهْدِي مَن تَشَاءُ ۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۖ وَأَنتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ

Мӯсо барои ваъдагоҳи Мо аз миёни қавмаш ҳафтод мардро бигирифт. Чун зилзила онҳоро фурӯ гирифт, гуфт: «Эй Парвардигори ман, агар мехостӣ онҳоро ва маро пеш аз ин ҳалок мекардӣ. Оё ба хотири корҳое, ки бехирадони мо анҷом додаанд, моро ба ҳалокат мерасонӣ? Ва ин ҷуз имтиҳони Ту нест. Ҳар касро бихоҳӣ, ба он гумроҳ мекунӣ ва ҳар касро бихоҳӣ, ҳидоят. Ту ёвари мо ҳастӣ, моро биёмурз ва бар мо бибахшой, ки Ту беҳтарини бахшояндагонӣ!

156۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَا إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشَاءُ ۖ وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ

Барои мо дар дунё ва охират некӣ бинавис! Мо ба сӯи ту бозгаштаем». Гуфт: «Азоби худро ба ҳар кас, ки бихоҳам, мерасонам ва раҳмати ман ҳама чизро дар бар мегирад, Онро барои касоне, ки парҳезгорӣ мекунанд ва закот медиҳанд ва ба оёти Мо имон меоваранд, муқаррар хоҳам дошт,

← Оят 153 📖 Аль-Араф Оят 155 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

154Оят

Тарҷума — Аль-Араф 154

Сураи Аль-Араф Оят 154 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун хашми Мӯсо фурӯ нишаст, тахтаҳоро баргирифт. Ва дар навиштаҳои…

Сураи Оят 154/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 152–156. Ба Тоҷикӣ: Русский.