Suurah Al-A'raaf — Aayad 154

Macnada Erayada:

• سَكَتَ: waa markuu xasilay oo ka dego cadhada.
• الْأَلْوَاحَ: waa looxaagii Tawreed oo uu Nabi Muuse (CS) ka soo dejiyay Buur Dhuur.
• نُسْخَتِهَا: waa waxa ku qornaa ee ku xardhnaa looxaaga.
• يَرْهَبُونَ: waxay la macno tahay way ka cabsadaan oo way ka yaabaan.

Tafsiirka:

Markuu cadhada ka xasilay Nabi Muuse (CS) ka dib markuu arkay in walaalkiis Haaruun uu cudurdaar la yimid oo uu caddaynayay inuu ka digay qawmkiisii oo uusan ku darsanayn wax khalad ah, ayuu markaas soo qaaday looxaagii uu horay u tuuray isagoo cadhaysan. Looxaagani waxaa ku qornaa Tawreed oo ahayd hanuun iyo iftiin dadka ka baxaya mugdiga iyo baadiyaha, iyo naxariis u ah kuwa ka cabsada Eebahood, kana yaaba ciqaabtiisa, oo ku camal fala waxa ku qoran, isla markaana ka dheeraada waxa laga reebay. Hanuunka iyo naxariistaas waxay u gaar yihiin kuwa Eebahood ka yaaba, ma aha kuwa gardarrada iyo xadgudubyada ku kaca.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayaddan:

1. Dabeecadda xanaaqa iyo ka fogaanshaheeda: Aayaddu waxay ina baraysaa in xanaqdu uu yahay mid qofka ka ilaaliya go'aamada xikmadda leh, sida Nabi Muuse (CS) markuu xanaaqay uu tuuray looxaagii, markiise uu xasilay ayuu soo qaatay. Sidaas darteed, waxaa lagu talinayaa in qofku xanaajkiisa xakameeyo.
2. Tawbada iyo dib u noqoshada wanaagga: Marka qofku gaf sameeyo ama ku dhaco wax qaldan, waa inuu u soo noqdaa wixii hagaagsanaa, sida Nabi Muuse (CS) oo dib u soo qaatay looxaagii ka dib markuu xanaajkiisa xasiliyay.
3. Hanuunka iyo naxariista Eebe waxay u gaar yihiin kuwa ka yaaba: Aayaddu waxay caddaynaysaa in faa'iidada Qur'aanka iyo hanuunka ay heli doonaan kuwa Eebahood ka cabsada oo raacsan wixii uu soo dajiyay, ma aha kuwa iska fududeeya amarka Eebe.
4. Wanaagga kitaabka Eebe iyo qiimihiisa: Looxaagii Tawreed wuxuu ahaa hanuun iyo naxariis, sidaas oo kale Qur'aanku waa hanuun iyo naxariis dadka oo dhan, wuxuuna uga soo bixiyaa mugdiga iftiinka.