ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ — อายะฮฺ 154

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• سَكَتَ หมายถึง สงบลง และหายไป
• الْأَلْوَاحَ หมายถึง แผ่นจารึก (ที่อัลลอฮ์ทรงประทานแก่ท่านนบีมูซา)
• نُسْخَتِهَا หมายถึง สิ่งที่ถูกจารึกไว้ในแผ่นจารึกนั้น
• هُدًى หมายถึง คำชี้แนะทางที่ถูกต้องจากความหลงผิด
• رَحْمَةٌ หมายถึง ความเมตตาที่จะปกป้องจาการลงโทษ
• يَرْهَبُونَ หมายถึง เกรงกลัว

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

เมื่อความโกรธของท่านนบีมูซาได้สงบลงและคลายหายไป หลังจากที่ท่านได้ทิ้งแผ่นจารึกลงบนพื้นด้วยความโกรธต่อการที่ชนชาติของท่านหันไปบูชารูปวัวทองคำ ท่านจึงได้เก็บแผ่นจารึกนั้นกลับขึ้นมาอีกครั้ง และในแผ่นจารึกที่ถูกจารึกไว้ซึ่งอัลลอฮ์ทรงประทานให้นั้น ประกอบด้วยคำชี้แนะทางที่ถูกต้องจากความหลงผิด และความเมตตาจากการลงโทษ สำหรับบรรดาผู้ที่เกรงกลัวพระเจ้าของพวกเขา และยำเกรงต่อการลงโทษของพระองค์ พวกเขาคือผู้ที่ปฏิบัติตามสิ่งที่อยู่ในแผ่นจารึกนั้นด้วยความจริงใจและหวาดหวั่นต่อพระองค์

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. ความโกรธเป็นอารมณ์ของมนุษย์ที่เกิดขึ้นได้ แม้แต่ท่านนบีมูซาก็ไม่เว้น แต่สิ่งสำคัญคือการรู้จักควบคุมและกลับมาสงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้การตัดสินใจที่ผิดพลาดเกิดขึ้นขณะโกรธ
2. การให้อภัยและการกลับมาสู่ความถูกต้องเป็นคุณธรรมอันสูงส่ง ท่านนบีมูซาเมื่อความโกรธสงบลงก็กลับมาทำสิ่งที่ถูกต้อง คือการเก็บแผ่นจารึกและปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮ์
3. อัลกุรอานและคัมภีร์จากพระเจ้าเป็นแหล่งของความชี้แนะและความเมตตา ผู้ที่ยำเกรงอัลลอฮ์เท่านั้นที่จะได้รับประโยชน์อย่างเต็มที่จากคัมภีร์เหล่านั้น
4. การเกรงกลัวอัลลอฮ์เป็นหัวใจสำคัญของการศรัทธา เพราะความเกรงกลัวนี้เองที่จะนำพามนุษย์ให้ปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ และละเว้นจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม
5. อัลลอฮ์ทรงเมตตาต่อปวงบ่าวของพระองค์เสมอ แม้มนุษย์จะทำผิดพลาด แต่พระองค์ก็ยังทรงประทานหนทางกลับสู่ความถูกต้อง และความเมตตาของพระองค์กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก