සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 159

වචනවල අර්ථ:

• أُمَّةٌ – ජන කොටසක්, සමූහයක්
• يَهْدُونَ – මඟ පෙන්වති, යහමඟට කැඳවති
• بِالْحَقِّ – සත්‍යයෙන් යුක්තව, යුක්තියෙන්
• يَعْدِلُونَ – යුක්තිය ඉටු කරති, සාධාරණව විනිශ්චය කරති

අර්ථ විවරණය:

මෙම උත්තම වාක්‍යයෙන් අල්ලාහ් තආලා තම නබි මූසා (අලයිහිස්සලාම්) ගේ ජනතාව අතර සිටි ගෞරවනීය පිරිසක් පිළිබඳව අපට දන්වා සිටින්නේය. එනම්, බනී ඉස්රායීල් ජනතාව අතරින් සත්‍ය ධර්මය මත ස්ථිරව පැවති, ධර්මිෂ්ඨ ජන කොටසක් සිටි බවය. ඔවුහු ජනතාව සත්‍යය දෙසට කැඳවූහ. ඔවුන්ගේ මඟ පෙන්වීම සත්‍යය මත පදනම් විය. ඔවුන් අතර විනිශ්චය කිරීමේදී ද යුක්තිය ඉටු කළහ. කිසිදු අසාධාරණයක් හෝ පක්ෂග්‍රාහීත්වයක් ඔවුන්ගෙන් සිදු නොවීය. ඔවුහු ජනතාව අතර ඇති වන ආරවුල් සත්‍යය හා යුක්තිය පදනම් කරගෙන විසඳූහ. මෙම ගුණාංග දෙක, එනම් සත්‍යයෙන් මඟ පෙන්වීම හා යුක්තියෙන් විනිශ්චය කිරීම, ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන ලක්ෂණ විය. මෙයින් පෙනී යන්නේ සියලුම බනී ඉස්රායීල්වරුන් නපුරු නොවූ බවත්, ඔවුන් අතර සත්‍යය මත ස්ථිරව සිටි යහපත් පිරිසක් සිටි බවත්ය. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් පසුව අපගමනය වී නබිවරුන්ට විරුද්ධ වූහ.

උපදේශ හා පාඩම්:

1. සෑම ජනතාවක් අතරම යහපත් හා ධර්මිෂ්ඨ පිරිසක් සිටිති. එබැවින් සමස්ත ජනතාවක් ගැන නරක ලෙස සිතීම අයුක්තියකි.
2. සත්‍යයෙන් මඟ පෙන්වීම හා යුක්තියෙන් විනිශ්චය කිරීම ඉස්ලාමීය සමාජයක මූලික ගුණාංග දෙකකි.
3. ධර්මය මත ස්ථිරව සිටීමෙන් ජනතාවට ආදර්ශයක් විය හැකි බව මෙයින් පෙනේ.
4. අල්ලාහ් තආලා යහපත් ක්‍රියා කරන අයගේ ගුණ වර්ණනා කරන බව ද, ඔවුන්ව කුර්ආනයේ සඳහන් කරන බව ද මෙයින් පැහැදිලි වේ.
5. යුක්තිය ඉටු කිරීමේදී කිසිදු බියක් හෝ අපේක්ෂාවක් බාධාවක් නොවිය යුතුය. සත්‍යය පමණක් ප්‍රමුඛ කළ යුතුය.
6. මෙම ආදර්ශවත් පිරිස අපට මතක් කර දෙන්නේ ඕනෑම සමාජයක යහපත් පිරිසක් සිටීම එම සමාජයට ආශීර්වාදයක් බවය. එබැවින් අප ද යහපත් පිරිස අතර සිටීමට උත්සාහ කළ යුතුය.