Surja El-A'raf — Ajet 186

Kuptimet e fjalëve:

• يُضْلِلِ اللهُ: Ai që Allahu e lë në humbje, duke ia mbyllur rrugët e udhëzimit për shkak të veprave të tij të këqija.
• فَلَا هَادِيَ لَهُ: Nuk ka askënd që mund ta udhëzojë në rrugën e drejtë.
• طُغْيَانِهِمْ: Teprimi dhe kalimi i kufijve në mosbesim dhe mëkat.
• يَعْمَهُونَ: Enden dhe luhaten të hutuar, pa ditur se ku po shkojnë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se kushdo që Ai e lë në humbje, duke ia mbyllur zemrën për të pranuar të vërtetën për shkak të kryeneçësisë dhe mohimit të tij, atëherë askush nuk mund ta udhëzojë atë, sado që të përpiqen njerëzit. Allahu i lë ata në humbjen dhe mosbesimin e tyre, duke u endur të hutuar në errësirën e tyre, pa gjetur rrugëdalje. Kjo është pasojë e natyrshme e veprimeve të tyre, sepse ata vetë e refuzuan të vërtetën kur u erdhi, prandaj Allahu i la në gjendjen e tyre të mjeruar.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Udhëzimi dhe humbja janë vetëm në dorën e Allahut; askush nuk mund ta udhëzojë atë që Allahu e ka lënë në humbje, dhe askush nuk mund ta humbë atë që Allahu e ka udhëzuar.
2. Njeriu duhet t'i frikësohet Allahut dhe të mos e kundërshtojë të vërtetën, sepse kryeneçësia dhe mohimi i vazhdueshëm i së vërtetës mund të jenë shkak që zemra e tij të vuloset dhe të mbetet në humbje.
3. Ky ajet na mëson të jemi të përulur para Allahut dhe t'i lutemi Atij që të na mbajë në rrugën e drejtë, sepse ne kemi nevojë të vazhdueshme për udhëzimin e Tij në çdo moment.
4. Ajeti na paralajmëron se mosbesimi dhe mëkatet e vazhdueshme e largojnë njeriun nga e vërteta, derisa ai të mbetet në errësirë pa shpresë shpëtimi, prandaj duhet të nxitojmë drejt pendimit dhe kthimit te Allahu para se të jetë vonë.