ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 186

የቃላት ፍችዎች፡-

• ይዱልሉ (ያጠምማል)፡- ከቅን መንገድ ያሳስታል፣ እውቀትንና በጎ ግንዛቤን ያሳጣል።
• ሃዲ (መሪ)፡- ወደ ቅን መንገድ የሚመራ ሰው።
• ጡግያን (ጥፋት/ኩራት)፡- ከልክ ማለፍ፣ በክፋትና በእመነት ላይ መቀጠል።
• ያዕመሁን (ይንከራተታሉ)፡- በግርግርና በጥርጣሬ ውስጥ እየተዘዋወሩ ይደነቃቀፋሉ፣ ትክክለኛውን መንገድ አያገኙም።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፡-

አላህ (ሱብሓነሁ ወተዓላ) እንዲህ ይላል፡- አላህ ያጠመመውን ሰው ወደ ቅን መንገድ የሚመራው ማንም የለም። ምክንያቱም ጥፋቱ ከራሱ ፍላጎትና ከክፉ ምርጫው የተነሳ ነው፤ አላህ በፍትሑ ትክክለኛውን መንገድ ስለሚዘጋበት፣ ከዚያ በኋላ ማንም ሊያቀናው አይችልም። አላህ እነዚህን ጠማሞች በጥፋታቸውና በኩራታቸው ውስጥ እንዲቀጥሉ ይተዋቸዋል፤ በመሆኑም እነሱ በግርግርና በጥርጣሬ ውስጥ እየተንከራተቱ ይደነቃቀፋሉ፣ ወደ እውነት መንገድ አይመራም። ይህ ማለት አላህ መጀመሪያ ላይ ሰውን አስጠምሞ አይደለም፤ ነገር ግን ሰውየው በራሱ ፈቃድ እውነትን በመቃወምና በክፋት ላይ በመጽናት ምክንያት፣ አላህ የመመራትን በር ይዘጋበታል፤ ይህም የአላህ ፍትሕ ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. መመራትና መጠመም በአላህ እጅ ነው፤ ስለዚህ ሁልጊዜ አላህን ቅን መንገድን እንዲመራን መለመን ይኖርብናል።
2. አላህ ማንንም በግፍ አያጠምምም፤ ግን ሰው በራሱ ጸና በክፋት ላይ ሲቆይና እውነትን ሲቃወም፣ የአላህ ቅጣት መጥቶ ይይዘዋል።
3. የአላህ መመራት ትልቅ ቸርነት ነው፤ ስለዚህ የተመራን ሰው ይህንን ጸጋ አጽንቶ ሊይዝና ሊጠብቅ ይገባዋል።
4. በክፋት ላይ መጽናት የልብን ግርዶሽ ያመጣል፤ ስለዚህ ከኃጢአት በፍጥነት ወደ አላህ መመለስ ይኖርብናል።
5. ይህ አንቀጽ ለሙእሚኖች ማስጠንቀቂያ ነው፤ እንዲሁም አላህ በቸርነቱ የመራቸውን ሰዎች የአላህን ጸጋ እንዲያደንቁ ያነሳሳቸዋል፤ ለዚህም ምስጋና እንዲያቀርቡ ያበረታታል።