சூரா அல்-அஆராஃப் — வசனம் 186

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• மன் யுட்லில்: எவரை அல்லாஹ் வழிகேட்டில் விட்டுவிடுகிறானோ.
• ஹாதீ: வழிகாட்டி, நேர்வழி காட்டுபவர்.
• யதருஹும்: அவர்களை விட்டுவிடுகிறான்.
• துக்யானிஹிம்: அவர்களின் வரம்பு மீறலில், அக்கிரமத்தில்.
• யஅமஹூன்: தடுமாறி அலைபவர்களாக, குழப்பத்தில் சிக்கித் தவிப்பவர்களாக.

விளக்கம்:

அல்லாஹ் தனது நாட்டப்படி எவரை நேர்வழியிலிருந்து வழிகேட்டில் விட்டுவிடுகிறானோ, அவருக்கு நேர்வழி காட்டக்கூடிய எந்த ஒரு வழிகாட்டியும் இருக்க மாட்டான். ஏனெனில், நேர்வழியும் வழிகேடும் அல்லாஹ்வின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளவையே. அவன் ஒருவரை வழிகேட்டில் விட்டுவிட்டால், எத்தனை பெரிய அறிஞர்களோ, உபதேசிகளோ அவருக்கு உபதேசம் செய்தாலும் அது பலனளிக்காது.

மேலும், அல்லாஹ் அவர்களை அவர்களுடைய வரம்பு மீறலிலும், அக்கிரமத்திலும் தடுமாறி அலைபவர்களாக விட்டுவிடுகிறான். அவர்கள் சத்தியத்தைக் காணாதவர்களாக, குழப்பத்தில் சிக்கித் தவிப்பவர்களாக, நேர்வழியை அடைய முடியாதவர்களாகவே இருக்கின்றனர். இது அவர்கள் சத்தியத்தை மறுத்து, வரம்பு மீறியதன் விளைவாகும்.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ்வின் நாட்டமின்றி எந்த ஒரு நன்மையும் ஏற்படாது என்பதை உணர்ந்து, அவனிடமே நேர்வழியைக் கேட்க வேண்டும். நாம் ஒவ்வொரு தொழுகையிலும் "எங்களை நேர்வழியில் நடத்துவாயாக" என்று கூறி பிரார்த்திக்குமாறு கற்றுத்தரப்படுகிறோம்.
2. வரம்பு மீறலும், அக்கிரமமும் ஒரு மனிதனை அல்லாஹ்வின் அருளிலிருந்து தூரமாக்கி, அவனது இதயத்தைக் கடினப்படுத்திவிடும் என்பதை இது நமக்கு எச்சரிக்கிறது. எனவே, சிறிய பாவங்களையும் அலட்சியம் செய்யாமல், அவற்றிலிருந்து விலகியிருக்க வேண்டும்.
3. நேர்வழியில் இருப்பவர்கள் அல்லாஹ்வின் அருளுக்கு நன்றி செலுத்தி, அந்த அருளைப் பாதுகாக்க முயற்சிக்க வேண்டும். ஏனெனில், நேர்வழி என்பது ஒரு மாபெரும் பாக்கியமாகும்.
4. இந்த வசனம், மனிதனின் முயற்சியின் அவசியத்தை மறுக்கவில்லை. மாறாக, அல்லாஹ்வின் நாட்டமே இறுதியானது என்பதை வலியுறுத்துகிறது. எனவே, நாம் முயற்சி செய்ய வேண்டும்; ஆனால், வெற்றி அல்லாஹ்விடமிருந்தே வருகிறது என்பதை நம்ப வேண்டும்.