Surja El-A'raf — Ajet 201

Kuptimet e fjalëve:

• طَائِفٌ: prekje, goditje e lehtë, ose ajo që rrotullohet rreth diçkaje – këtu nënkupton një iluzion ose nxitje nga shejtani.
• مُبْصِرُونَ: të parë qartë, me sy të hapur – domethënë e shohin të vërtetën dhe e dallojnë gabimin.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar në këtë ajet fisnik na tregon për gjendjen e besimtarëve të devotshëm, të cilët e kanë frikë Allahun dhe i përmbahen urdhrave të Tij duke iu larguar ndalesave. Kur ata preken nga një nxitje ose iluzion i shejtanit – qoftë një mendim i keq, një dëshirë e ulët, ose një gabim që u shkon ndërmend – ata nuk mbesin në atë gjendje, por kujtojnë madhështinë e Allahut, dënimin e Tij për mëkatarët dhe shpërblimin e Tij për të devotshmit. Ata i drejtohen Allahut me pendim dhe kërkojnë mbrojtje prej Tij nga shejtani i mallkuar. Në atë moment, ata e shohin qartë rrugën e drejtë, e dallojnë gabimin e tyre dhe kthehen tek e vërteta, duke u larguar nga mëkati me vetëdije të plotë. Pra, kujtimi i Allahut është drita që i bën të shohin realitetin ashtu siç është, dhe kjo dritë i largon ata nga errësira e nxitjeve shejtanore.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Besimtari i vërtetë nuk është i pafajshëm nga gabimet, por dallimi i tij është se ai kthehet shpejt tek Allahu kur gabon.
2. Kujtimi i Allahut (dhikri) është mburoja më e fortë kundër shejtanit – ai që e kujton Allahun, shejtani largohet prej tij.
3. Pendimi i sinqertë e kthen njeriun në gjendje më të mirë se më parë, sepse ai bëhet më i vetëdijshëm dhe më i kujdesshëm.
4. Ky ajet na mëson se rruga për t'u mbrojtur nga vesveset është të kërkojmë strehim tek Allahu dhe të mendojmë për pasojat e mëkatit.
5. Islami nuk është fe e dëshpërimit – edhe nëse njeriu rrëshqet, dera e pendimit është e hapur, dhe Allahu i do ata që pendohen dhe pastrohen.