Suurah Al-A'raaf — Aayad 201

Macnaha Erayada:

• طَائِفٌ: Waxaa loola jeedaa wax ku soo wareega ama ku soo dhaca, sida waswaas ama xumaan ku soo noqota qalbiga.
• مُبْصِرُونَ: Waxaa loola jeedaa kuwa wax garanaya oo aragtida xaqa u leh, iyagoo gartay khaladkooda.

Tafsiirka:

Kuwa iska jira (Eebe ka yaabaya) oo ay yihiin mu'miniinta kuwa uu Eebe ka dhigay inay sameeyaan wixii uu faray oo ka dheeraadaan wixii uu ka reebay, marka ay taabato waswaas ama xumaan ka timaadda shaydaanka, waxay xusuustaan Eebe, wayna u gargaarsadaan. Waxay xusuustaan weynaha Eebe, ciqaabtiisa kuwa caasiya, iyo abaalmarintiisa kuwa adeeca. Markaas ayay toobad keenaan oo Eebe u noqdaan, waxayna iska ceshaan khaladkoodii. Kadib waxay ahaadaan kuwa xaqa u fiirsada oo garta khaladkooda, isla markaana ka jooga caasiga Eebe, iyagoo ku socda iftiin iyo garasho. Sidaas darteed, shaydaanku kama helo wax uu ku xumeeyo, waayo waxay ku celiyaan xusuusta Eebe oo ay ka magan galaan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Wanaagga xusuusta Eebe: Aayaddu waxay ina baraysaa in xusuusta Eebe ay tahay daaweynta waswaaska shaydaanka, waayo marka qalbiga Eebe lagu xusuusto, shaydaanku wuu fogaadaa.
2. Fadliga taqawada (Eebe ka yaabidda): Taqawadu waxay ilaalisaa mu'inka, waxayna ka dhigtaa mid uu shaydaanku awoodi waayo, sidaa darteed waa inaan ku dadaalnaa sidii aan u noqon lahayn kuwa Eebe ka yaabaya.
3. Toobadda iyo rajadii: Aayaddu waxay ina tusinaysaa in qofka mu'inka ah uu khalad sameeyo, laakiin marka uu xusuusto Eebe uu toobad keeno, taasoo muujinaysa naxariista Eebe iyo inuu aqbalo toobadda addoomadiisa.
4. Dareenka iyo garashada: Mu'inku waa mid xaqa u fiirsada, kuma qasban inuu ku sii socdo khaladkiisa, laakiin wuxuu si degdeg ah u gartaa oo uga noqdaa, taasoo muujinaysa wanaagga iimaanka.
5. Ilaalinta shaydaanka: Aayaddu waxay ina baraysaa in shaydaanku uu yahay cadowga dadka, wuxuuna ku soo dhacaa qalbiga, laakiin kuwa Eebe ka yaabaya waxay ka ilaaliyaan naftooda iyagoo xusuusan Eebe oo ka magan galaya.