Сураи Аль-Араф Оят 32 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Чӣ касе либосҳоеро, ки Худо барои бандагонаш баровардааст ва…

Аль-Араф · 32/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ ۚ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ۝٣٢

🔤 Transliteration

Qul man harrama zeenatal laahil lateee akhraja li`ibaadihee wattaiyibaati minar rizq; qul hiya lillazeena aamanoo fil hayaatid dunyaa khaalisatany Yawmal Qiyaamah; kazaalika nufassihul Aayaati liqawminy ya`lamoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бигӯ: «Чӣ касе либосҳоеро, ки Худо барои бандагонаш баровардааст ва хурданиҳои хуштаъмро ҳаром кардааст?». Бигӯ: «Ин чизҳо дар ин дунё барои касонест, ки имон овардаанд ва дар рӯки қиёмат низ хоси онҳо бошад». Оёти Худоро барои доноён инчунин батафсил баён мекунем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

Зинат: ороиш, чизи зебоие, ки инсон худро бо он оро медиҳад, аз қабили либос ва ғайра.
Таийибот: чизҳои покизаву ҳалол, яъне хӯрокҳо ва нӯшокиҳои ҳалол.
Холиcа: холис, махсус, танҳо барои онҳо.
Нуфассилул-оят: мо оятҳоро ба таври равшан баён мекунем.

Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбараш (с) мефармояд, ки ба он мушриконе, ки чизҳои ҳалоли Худоро ҳаром мешумурданд, бигӯ: «Кӣ шумо барои шумо либосеро, ки Худо барои бандагонаш офаридааст ва он зинати шумост, ҳаром кардааст? Ва кӣ ризқи покизаву ҳалолро, аз хӯрокӣ ва нӯшокӣ ва ғайра, ки Худо ба шумо додааст, ҳаром намудааст?» Сипас Худованд мефармояд: «Бигӯ: ин зинат ва неъматҳои покиза дар ҳаёти дунё барои мӯъминон аст — онҳо ҳамроҳи дигарон аз он баҳра мебаранд, аммо дар рӯзи қиёмат танҳо барои мӯъминон холис ва махсус хоҳад буд ва кофирон дар он ҳиссае надоранд, зеро биҳишт барои кофирон ҳаром аст». Ҳамин тавр Худованд оятҳои худро ба таври равшан баён мекунад барои мардуме, ки медонанд ва дарк мекунанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ислом дини мӯътадил аст: на зоҳидӣ ва тарки неъматҳои ҳалолро талаб мекунад ва на исрофкорӣ ва ҳаромро. Ҳар чизе, ки Худо ҳалол кардааст, барои бандагонаш неъмат аст ва бояд аз он бо шукр баҳра бурд.
Ҳаром кардани чизҳои ҳалол аз ҷониби инсон ҳаққи Худовандро таҷовуз кардан аст; танҳо Худо ҳақ дорад, ки ҳалол ва ҳаромро муайян кунад.
Неъматҳои дунё барои мӯъминон ва кофирон якҷоя аст, аммо дар охират танҳо мӯъминон аз онҳо баҳра мебаранд, ки ин боиси ташвиқи имон ва амали солеҳ аст.
Худованд оятҳоро барои аҳли дониш ва андеша ба таври равшан баён мекунад, то мардум ҳақиқатро бифаҳманд ва ба он амал кунанд.
Ин оят ба инсонҳо нишон медиҳад, ки Ислом дини покизагӣ, зебоӣ ва шукргузорӣ аз неъматҳои Худост ва онро бояд бо дили кушод қабул кард.

📜 Оят 30-34 — Сураи Аль-Араф

30فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ ۗ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ اللَّهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ

Гурӯҳеро ҳидоят карда ва гурӯҳе гумроҳиро лоиқанд. Инҳо шайтонҳоро ба ҷои Худо ба дӯстӣ гирифтанд ва мепиндоранд, ки ҳидоят ёфтаанд».

31۞ يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ

Эй фарзандони Одам, ба ҳангоми ҳар ибодат либоси худ бипӯшед. Ва низ бихӯреду биёшомед, вале исроф макунед, ки Худо исрофкоронро дӯст намедорад.

32قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ ۚ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

33قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

Бигӯ: «Парвардигори ман, зишткориҳоро чӣ ошкор бошанд ва чӣ пинҳон ва низ гуноҳону афзунӣ ҷустан ба ноҳақро ҳаром кардааст ва низ ҳаром аст, чизеро шарики Худо созед, ки ҳеҷ далеле бар вуҷуди он нозил нашудааст ё дар бораи Худо чизҳое бигӯед, ки намедонед.

34وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ

Ҳар умматеро муддати умрест. Чун аҷалашон фаро расад, як соат пешу пас нашаванд».

← Оят 31 📖 Аль-Араф Оят 33 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

32Оят

Тарҷума — Аль-Араф 32

Сураи Аль-Араф Оят 32 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Чӣ касе либосҳоеро, ки Худо барои бандагонаш баровардааст ва…

Сураи Оят 32/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 30–34. Ба Тоҷикӣ: Русский.