Сураи Аль-Араф Оят 54 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Парвардигори шумо Оллоҳ аст, ки осмонҳову заминро дар шаш рӯз…

Аль-Араф · 54/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ ۗ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ۝٥٤

🔤 Transliteration

Inna Rabbakkumul laahul lazee khalaqas sammaawaati wal arda fee sittati qiyaamin summmas tawaa `alal `arshi yughshil lailan nahaara yatlu buhoo haseesanw washshamsa walqamara wannujooma musakhkharaatim bi amrih; alaa lahul khalqu wal-amr; tabaarakal laahu Rabbul `aalameen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Парвардигори шумо Оллоҳ аст, ки осмонҳову заминро дар шаш рӯз офарид. Пас бар арш пардохт. Шабро дар рӯз мепушонад ва рӯз шитобон онро металабад. Ва офтобу моҳ ва ситорагон мусаххари фармони Ӯ ҳастанд. Огоҳ бошед, ки Ӯрост офаринишу фармонравоӣ. Худо, он Парвардигори ҷаҳониён, бағоят бузург аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ: бар Арш қарор гирифт ва боло рафт, ба гунае ки сазовори бузургии Ӯст, бе ташбеҳ ва бе таътил.
يُغْشِي: мепӯшонад, мепӯшад.
حَثِيثًا: шитобкунанда, тез, бе таъхир.
مُسَخَّرَاتٍ: ромшуда, итоаткунанда, ба фармони Худо идорашаванда.
تَبَارَكَ: бузург ва муборак аст, хайру баракаташ бисёр аст.

Тафсири оят:

Эй мардум, ба ростӣ Парвардигори шумо Аллоҳ аст, ки осмонҳо ва заминро дар шаш рӯз офарид, пеш аз он ки мисоле дошта бошанд. Он гоҳ бар Арш боло рафт ва қарор гирифт, ба гунае ки сазовори бузургии Ӯст ва мо кайфияти онро дарк намекунем. Ӯ шаби торикро бо рӯшноии рӯз мепӯшонад ва рӯзро бо торикии шаб мепӯшонад; ҳар яке аз онҳо дигареро тез ва бе таъхир пайгирӣ мекунад, чунон ки ҳамеша дар пайи ҳам меоянд. Ҳамчунин Ӯ офтоб, моҳ ва ситорагонро офарид, ки ҳама ромшуда ва итоаткунандаи фармони Ӯ ҳастанд ва ба амри Ӯ идора мешаванд. Огоҳ бошед, ки офариниш танҳо аз они Ӯст ва фармонравой низ танҳо аз они Ӯст. Бузург ва муборак аст Аллоҳ, Парвардигори ҷаҳониён.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ танҳо офаридгор ва идоракунандаи тамоми ҷаҳон аст, бинобар ин танҳо Ӯ сазовори ибодат аст.
Осмонҳо, замин, офтоб, моҳ ва ситорагон ҳама ба фармони Аллоҳ итоат мекунанд; ин ба мо меомӯзад, ки мо низ бояд ба фармони Ӯ итоат кунем.
Тағйири шабу рӯз ва ҳаракати мунтазами офтобу моҳ нишонаи қудрати бепоёни Аллоҳ аст ва ба мо ёдовар мешавад, ки Ӯ ҳамеша назораткунанда аст.
Дар оят зикр шудааст, ки Аллоҳ дар шаш рӯз осмону заминро офарид; ин ба мо сабр ва тартибро дар корҳо меомӯзад.
Калимаи «تَبَارَكَ» нишон медиҳад, ки Аллоҳ бузург ва пурбаракат аст; ҳар кас ба Ӯ таваккул кунад, хайру баракат хоҳад ёфт.
Ин оят моро ба шукргузорӣ ва тафаккур дар бораи офаринишҳои Аллоҳ даъват мекунад, то ки имон ва муҳаббатамон ба Ӯ зиёд гардад.

📜 Оят 52-56 — Сураи Аль-Араф

52وَلَقَدْ جِئْنَاهُم بِكِتَابٍ فَصَّلْنَاهُ عَلَىٰ عِلْمٍ هُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

Барои ҳидояти мӯъминон ва бахшоиш ба онҳо китобе овардем, ки дар он ҳар чизро аз рӯи дониш батафсил баён кардаем.

53هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا تَأْوِيلَهُ ۚ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِن قَبْلُ قَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَاءَ فَيَشْفَعُوا لَنَا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ ۚ قَدْ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ

Оё ғайри натиҷаи амалҳоро интизоранд? Рӯзе, ки натиҷаи аъмол падидор шавад, касоне, ки он рӯзро аз ёд бурда буданд, мегӯянд: «Паёмбарони Парвардигори мо ба хақ омаданд. Оё шафеъоне ҳастанд, ки моро шафоъат кунанд? Ё он ки касе ҳаст, ки моро бозгардовад то корҳои дигаре ҷуз он корҳо, ки мекардем, анҷом диҳем?» Ба худ зиён расонданд ва он бутонро, ки ба дурӯғ сохта буданд, инак аз даст додаанд.

54إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ ۗ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ

55ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ

Парвардигоратонрр бо тазаррӯъ (зорӣ) ва дар ниҳон бихонед, зеро Ӯ аз ҳадгузарандагони саркашро дӯст надорад!

56وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًا ۚ إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ

Дар замин он гоҳ, ки ба салоҳ омадааст, фасод макунед! Ва Худоро аз рӯи тарсу умед бихонед! Ва раҳмати Худо ба некӯкорон наздик аст.

← Оят 53 📖 Аль-Араф Оят 55 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

54Оят

Тарҷума — Аль-Араф 54

Сураи Аль-Араф Оят 54 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Парвардигори шумо Оллоҳ аст, ки осмонҳову заминро дар шаш рӯз…

Сураи Оят 54/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 52–56. Ба Тоҷикӣ: Русский.