Surah Al-A'raf — Talata 95

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• السَّيِّئَةَ: Ang kagipitan, karamdaman, at paghihirap na ipinadala sa kanila bilang babala.
• الْحَسَنَةَ: Ang kaginhawahan, kasaganaan, at mabuting kalagayan.
• عَفَوا: Sila ay dumami sa bilang at yumaman sa mga ari-arian, at naging marami ang kanilang mga anak at kayamanan.
• الضَّرَّاءُ وَالسَّرَّاءُ: Ang kahirapan at kaginhawahan, ang kasawian at tagumpay.
• بَغْتَةً: Biglaan, nang walang anumang babala o pag-asam.

Ang Interpretasyon (Tafsir):

Pagkatapos naming ipadala sa kanila ang kagipitan at karamdaman bilang pagsubok at paalala, pinalitan namin ang kalagayang iyon ng kaginhawahan at kasaganaan — binigyan namin sila ng kalusugan sa kanilang mga katawan, yaman sa kanilang mga ari-arian, at kaligtasan sa kanilang mga buhay. Ginawa namin ito bilang pagbibigay sa kanila ng pagkakataon, nang sa gayon ay magpasalamat sila at magbalik-loob sa pagsunod sa Aming mga utos. Ngunit ang lahat ng ito ay hindi nakapagbigay sa kanila ng anumang kapakinabangan — hindi sila nagturo, hindi sila nag-isip, at hindi sila tumigil sa kanilang mga ginagawa. Sa halip, sila ay naging mapagmataas at nagmalaki dahil sa kanilang dami at yaman, at sinabi nila: "Ang kahirapan at kaginhawahan ay mga kaugalian lamang ng panahon na nangyayari sa mga tao — isang araw ay may kagipitan, isang araw ay may kaginhawahan. Ang aming mga ninuno ay dumanas din ng ganito noon." Hindi nila naunawaan na ang mga pagsubok na ipinadala sa kanila ay mga babala upang sila ay magbalik-loob, at ang mga biyayang ibinigay sa kanila ay isang unti-unting pag-akay sa kanila tungo sa kapahamakan. Kaya't dinakip namin sila ng parusa nang biglaan habang sila ay nasa kalagayan ng kawalang-malay at kapanatagan, hindi nila inaasahan ang pagdating ng kapahamakan, at wala silang anumang kamalayan o pag-iisip tungkol dito.

Mga Aral at Kapakinabangan:

• Ang pagpapalit ng kagipitan tungo sa kaginhawahan ay isang pagsubok mula kay Allah, kung paanong ang kagipitan mismo ay isang pagsubok. Ang tao ay dapat maging matatag sa parehong kalagayan — nagpapasalamat sa ginhawa at matiyaga sa kagipitan.
• Ang pagkapit sa mga dating kaugalian at pagsasabing "ganito talaga ang ugali ng panahon" ay isang dahilan ng pagkawasak ng mga nakaraang pamayanan, sapagkat ito ay nagiging dahilan upang hindi matuto ang tao mula sa mga tanda at babala ni Allah.
• Ang parusa ni Allah ay maaaring dumating nang biglaan habang ang tao ay nasa kalagayan ng kapanatagan at kawalang-malay. Kaya't ang mananampalataya ay dapat laging nasa pagitan ng takot at pag-asa, hindi nakakalimot sa pagbabalik-loob kay Allah sa anumang kalagayan.
• Ang mga biyaya at kaginhawahan ay hindi palaging tanda ng pagmamahal ni Allah; maaaring ito ay isang unti-unting pag-akay (istidraj) tungo sa kapahamakan. Kaya't ang tao ay dapat magpakumbaba at magpasalamat, hindi magmalaki at maging palalo.