سورت معارج — آیت 14

د کلمو معناګانې:

• وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا: په ځمکه کې ټول مخلوقات، انسانان او پېریان او نور ژوندي موجودات.
• ثُمَّ يُنجِيهِ: بیا دغه فدیه هغه د عذاب نه خلاص کړي.

تفسیر:

کافر به د قیامت په ورځ د عذاب له سختۍ او وحشت نه دومره وېرېدونکی وي چې هغه به دا هیله کوي چې د دې عذاب د خلاصون لپاره به خپل زامن، ښځه، ورور او خپلوان قربان کړي، او که دا ممکن وي، نو په ځمکه کې به ټول انسانان او نور مخلوقات د خپل ځان په ځای فدیه ورکړي، ترڅو د الله له عذاب نه خلاص شي. خو دا ټول به بې ګټې وي، ځکه چې د قیامت په ورځ به هیڅوک د بل په ځای نه شي کېدای، او نه به داسې فدیه ومنل شي چې هغه له عذاب نه وژغوري. دا د هغه چا لپاره یوه سخته پښیماني او حسرت ده چې په دنیا کې یې د الله له لارې نه سرغړونه کړې وه.

فايدې:

• دا آیت د قیامت د ورځې د سختۍ او وحشت څرګندونه کوي، چې کافر به د خپل ژغورنې لپاره تر ټولو ګرانې شیان قربان کړي، خو بې ګټې به وي.
• دې نه معلومېږي چې د الله عذاب دومره سخت دی چې د دنیا ټول مالونه او خلک د هغه په مقابل کې هیڅ ارزښت نه لري.
• دا آیت مسلمانانو ته دا درس راکوي چې په دنیا کې د الله له حکمونو پیروي وکړي او د هغه د رحمت او عفو په لټه کې وي، ځکه چې د قیامت په ورځ به یوازې ایمان او نیک عملونه ګټه ورسوي.
• دې نه دا هم معلومېږي چې د خپلوانو او عزیزانو سره مینه او تړاو به د قیامت په ورځ د عذاب د مخنیوي لپاره هیڅ ګټه ونه کړي، نو باید د الله له عذاب نه ووېرېږو او د هغه د رضا لپاره عمل وکړو.