Sure Meâric — Ayet 14

Kelime Anlamları:

• Ve men fi'l-ard – Yeryüzünde olan herkes
• Cemî'an – Tamamı, hepsi
• Summe – Sonra, daha sonra
• Yuncîh – Onu kurtarır, kurtuluşa erdirir

Tefsir:

Kıyamet gününün dehşeti öyle bir hâldir ki, o gün insan en yakınlarını bile gözünde hiçbir şey saymayacaktır. Âyet-i kerîme, kâfirin o gün içinde bulunduğu çaresizliği ve azabın şiddetini gözler önüne seriyor: O kişi, azaptan kurtulabilmek için evlâtlarını, eşini, kardeşini, kendisini koruyup kollayan aşiretini ve kabilesini, hatta yeryüzünde bulunan tüm insanları ve cinleri dahil herkesi fidye olarak vermeye razı olacaktır. Bütün bunları feda etmeyi göze alacak, tek bir amacı vardır: O azaptan kurtulmak! Fakat ne yazık ki bu fidye kabul edilmeyecek ve onu kurtuluşa erdirmeyecektir.

Bu âyet bize, kıyamet gününün ne denli korkunç olduğunu ve o gün hiçbir yakınlığın, hiçbir fidyenin, hiçbir bedelin işe yaramayacağını haber veriyor. İşte bu yüzden insanın asıl kurtuluşu, dünyada iken Allah'a yönelmesinde, O'nun emirlerine uymasında ve yasaklarından sakınmasındadır. Bugün elimizde olan imkânlar, yarın elimizden alınacaktır. Öyleyse aklı başında olan kişi, o büyük gün gelmeden önce kendini kurtaracak amelleri işlemelidir. Allah Teâlâ'nın rahmeti geniştir; kapısı açıktır. Kul, günahı ne kadar büyük olursa olsun, tövbe ile O'na döndüğünde, O affedicidir, merhametlidir. Bu dünya hayatı, ahiret kurtuluşunu kazanmak için en değerli fırsattır. Bu fırsatı en güzel şekilde değerlendirelim ve o gün pişmanlık duyanlardan olmayalım.