Surat Al-Ma'arij — Ayat 14

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا : lan sapa wae kang ana ing bumi kabeh (kabeh manungsa, jin, lan liya-liyane).
• ثُمَّ يُنجِيهِ : banjur bisa nylametake dheweke (saka siksa neraka).

2) Tegese ayat:

Ing dina kiyamat, wong-wong kafir padha bisa ndeleng lan ngerti marang siji lan sijine, nanging ora ana siji-sijia kang bisa menehi pitulungan marang liyane. Wong kafir iku kepengin banget yen dheweke bisa nebus awake dhewe saka siksa Allah ing dina kiyamat kanthi ngetokake anak-anake, bojone, sedulure, lan sanak kadange kang dadi kulawargane, malah kabeh wong kang ana ing bumi iki, saka manungsa nganti jin lan liya-liyane, supaya kabeh mau dadi tebusan lan banjur bisa nylametake dheweke saka siksa neraka. Nanging kabeh iku ora bakal bisa kelakon, ora ana tebusan kang bisa nylametake dheweke saka siksa Allah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen dina kiyamat iku dina kang nggegirisi, ora ana kang bisa nulungi awake dhewe kajaba amal kabecikan lan iman marang Allah.
• Wong kafir ing dina iku bakal kepengin nebus awake kanthi apa wae, nanging ora ana gunane, mula kita kudu nyiapake bekal kanggo akhirat wiwit saiki.
• Islam mulangake yen saben wong tanggung jawab marang awake dhewe, mula aja nganti kita nggantungake urip ing wong liya, nanging kudu sregep ngibadah lan nindakake kabecikan.
• Ayat iki nuduhake yen ora ana kang luwih welas marang kita kajaba Allah, mula kita kudu nyedhaki Panjenengane kanthi tobat lan amal saleh.
• Kanthi ngerti ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah ngelingake bab akhirat supaya kita ora kesasar ing donya.