Suurah Al-Ma'aarij — Aayad 14

Macnaha Erayada:

• Waman fil ardi jamiican: Iyo waxa dhulka ku yaalla oo dhan, dadka iyo jinniga iyo wax kasta oo kale.
• Thumma yunjihi: Markaas uu ku badbaado, oo uu ka fakado cadaabka Ilaahay.

Tafsirka:

Aayaddan waxay ka warramaysaa xaaladda gaalada iyo mushrikiinta Maalinta Qiyaame, marka ay arkaan cadaabka iyo ba’a weyn, waxay jeclaan lahaayeen inay iska furtaan, oo ay isku badbaadiyaan si kasta oo ay u suurtagasho. Waxay jeclaan lahaayeen inay isku fidiyaan carruurtooda, haweenkooda, walaalahood, qaraabadooda iyo qabiilkooda, iyo waxa dhulka ku yaalla oo dhan — dadka iyo jinniga iyo wax kasta oo kale — si ay ugu fidiyaan, markaas ay ka badbaadaan cadaabka Eebe. Laakiin ma jiro wax ka badbaadin kara cadaabka Ilaahay, waayo waa cadaab aan laga fakadayn, oo aan la helayn wax iska celin kara.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Ka digtoonaanshaha cadaabka Eebe: Aayaddan waxay noo muujinaysaa darnaanta iyo ba’a weyn ee cadaabka Qiyaame, taasoo nagu boorrinaysa inaan ka fogaanno waxa Eebe Naxariista ku xaaraan, oo aan u dhaqanno sidii aan uga badbaadi lahayn cadaabkaas.
2. Qadarka naxariista Eebe: Inkastoo cadaabku uu yahay mid aad u daran, haddana naxariista Eebe ayaa ka weyn, waayo wuxuu u soo diray Rasuullo, oo u soo dejiyey Kutub, si dadku ugu badbaadaan cadaabka, isagoo ogaysiiyey waddada badbaadada.
3. Muhiimadda carruurta iyo qaraabada: Aayaddan waxay noo tusinaysaa in carruurta iyo qaraabadu ayan waxba u tarayn qofka Maalinta Qiyaame, marka waxaa muhiim ah in qofku u hogaamiyo naftiisa iyo qaraabadiisa jidka toosan, isagoo ku dadaalaya inay ku noolaadaan nolol Eebe ka raalli yahay.
4. Waa inaanan isku halleyn wax aan Eebe ahayn: Ma jiro wax badbaadin kara qofka ka hor cadaabka Eebe, marka waa inaanan isku halleyn maal, carruur, qaraabo ama wax kale, ee waa inaan Eebe oo keliya ku cibaadeynno, oo aan raadino raalli ahaanshihiisa.