Surja El-Ma'arixh — Ajet 24

Kuptimet e fjalëve:

• Hakkun ma‘lum: Një e drejtë e caktuar dhe e përcaktuar që Allahu e ka bërë obligim, e cila nënkupton zekatin.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi përmendi disa cilësi të njerëzve që nuk janë prej atyre që i kaplon paniku dhe koprracia, vazhdon duke përmendur një cilësi tjetër të besimtarëve të vërtetë: ata janë njerëz që në pasurinë e tyre kanë një të drejtë të njohur dhe të caktuar, të cilën e nxjerrin rregullisht. Kjo e drejtë është zekati i obliguar, të cilin Allahu ua ka bërë detyrë atyre, dhe ata e japin atë për ata që kërkojnë ndihmë dhe për ata që janë të ndrojtur e nuk kërkojnë, duke e pastruar kështu pasurinë e tyre dhe duke ndihmuar nevojtarët në shoqëri. Kjo tregon se besimtari nuk e konsideron pasurinë e tij vetëm pronë personale, por e di se në të ka një pjesë për të tjerët, të cilën e jep me dëshirë dhe pa u ngurruar.

Përfitimet e nxjerra nga Ajeti:

1. Zekati është një prej shenjave të besimit të vërtetë dhe një prej cilësive të besimtarëve të devotshëm, sepse Allahu e përmendi atë bashkë me faljen dhe cilësitë e tjera të larta.
2. Islami kujdeset për solidaritetin shoqëror dhe për nevojtarët, duke e bërë zekatin një detyrim që pastron pasurinë dhe shpirtin e muslimanit nga koprracia dhe egoizmi.
3. Besimtari i vërtetë e sheh pasurinë e tij si një amanet nga Allahu, dhe për këtë arsye e shpenzon atë në rrugët që e kënaqin Zotin e tij, duke mos u lidhur tepër me të.
4. Ky ajet na mëson se pasuria nuk është qëllim në vetvete, por një mjet për t’i shërbyer fesë dhe për t’i ndihmuar njerëzit, dhe se dorë e dhënë është më e dashur tek Allahu sesa dorë që merr.