Surja El-Ma'arixh — Ajet 38

Kuptimet e fjalëve:

• Ajetun (أَيَطْمَعُ): A shpreson, a dëshiron me lakmi.
• Kullu imri-in (كُلُّ امْرِئٍ): Çdo njeri prej tyre.
• Xhennete ne'im (جَنَّةَ نَعِيمٍ): Xhenneti i mirësive të përhershme dhe begative të pafundme.

Tefsiri i ajetit:

Pas përshkrimit të gjendjes së jobesimtarëve në Ditën e Gjykimit dhe ikjes së tyre të shpejtë nga frika, Allahu i Lartësuar pyet me habi: A shpreson vallë çdonjëri prej atyre jobesimtarëve që të hyjë në Xhennetin e mirësive, duke pasur parasysh gjendjen e tij të vazhdueshme në mohim dhe mosbindje? Ata madje kishin thënë: "Nëse ka botë tjetër dhe Xhennet, ne do të jemi më të denjët për të, sepse Allahu na ka dhënë pasuri dhe dëshira në këtë botë, gjë që tregon se Ai është i kënaqur me ne." Por kjo është një iluzion i kotë dhe një shpresë e rreme, sepse ata nuk do të hyjnë kurrë në të, përderisa vazhdojnë në mosbesim dhe kryeneçësi. Allahu i krijoi ata nga një pikë uji të dobët, ashtu siç i krijoi njerëzit e tjerë, dhe u dha mundësinë të besojnë, por ata nuk besuan. Pra, si mund të shpresojnë ata të hyjnë në Xhennetin e mirësive, ndërsa janë larguar nga rruga e drejtë dhe kanë mohuar të Dërguarin e Tij?

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Shpresa për Xhennet pa vepra të mira dhe pa besim është një mashtrim i kotë; Xhenneti është shpërblim për ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira.
2. Jobesimtarët që mendojnë se pasuria dhe begatitë e kësaj bote janë shenjë e kënaqësisë së Allahut me ta, janë në gabim të madh, sepse Allahu i jep këto gjëra edhe të mirëve edhe të këqijve si sprovë.
3. Ajeti tregon drejtësinë e Allahut: Ai nuk e pranon askënd në Xhennet pa besim dhe pa vepra të mira, pavarësisht nga pozita apo pasuria.
4. Njeriu duhet të jetë i përulur dhe të mos mashtrohet nga dhuntitë e kësaj bote, por të dijë se ato janë sprovë dhe provim nga Allahu.
5. Kjo na mëson se rruga për në Xhennet është e qartë: besimi i sinqertë dhe veprat e mira, dhe se shpresat boshe nuk sjellin dobi askujt në Ditën e Gjykimit.